Sauli Niinistö - wikipedia.wp.pl

Sauli Niinistö

Data i miejsce urodzenia	24 sierpnia 1948 Salo
12. Prezydent Republiki Finlandii
Przynależność polityczna	Kok.
Okres urzędowania	od 1 marca 2012
Poprzednik	Tarja Halonen
Przewodniczący Eduskunty
Przynależność polityczna	Kok.
Okres urzędowania	od 24 kwietnia 2007 do 27 kwietnia 2011
Poprzednik	Timo Kalli
Następca	Ben Zyskowicz
Minister finansów Finlandii
Przynależność polityczna	Kok.
Okres urzędowania	od 2 lutego 1996 do 16 kwietnia 2003
Poprzednik	Iiro Viinanen
Następca	Antti Kalliomäki
Wicepremier Finlandii
Przynależność polityczna	Kok.
Okres urzędowania	od 13 kwietnia 1995 do 30 sierpnia 2001
Poprzednik	Pertti Salolainen
Następca	Ville Itälä
Minister sprawiedliwości Finlandii
Przynależność polityczna	Kok.
Okres urzędowania	od 13 kwietnia 1995 do 1 lutego 1996
Poprzednik	Anneli Jäätteenmäki
Następca	Kari Häkämies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sauli Väinämö Niinistö (ur. 24 sierpnia 1948 w Salo) – fiński polityk i prawnik. Prezydent Finlandii od 2012, deputowany do parlamentu i od 2007 do 2011 jego przewodniczący, były minister i wicepremier, kandydat w wyborach prezydenckich w 2006 i w 2012.

Życiorys

W 1967 zdał egzamin maturalny, siedem lat później ukończył studia prawnicze. Prowadził następnie w rodzinnym Salo kancelarię prawniczą. W latach 1977–1992 zasiadał w samorządzie lokalnym tej miejscowości. W 1987 uzyskał mandat posła do Eduskunty, w kolejnych wyborach parlamentarnych ubiegał się z powodzeniem o reelekcję z ramienia Partii Koalicji Narodowej. W 1994 został przewodniczącym tego ugrupowania. Rok później wszedł do koalicyjnego rządu Paava Lipponena jako minister sprawiedliwości. W 1996 po rekonstrukcji tego gabinetu objął urząd ministra finansów, który sprawował do 2003. Jednocześnie w latach 1995–2001 pełnił funkcję wicepremiera.

W 2000 odmówił ubiegania się o prezydenturę, rok później na pozycji lidera Kok. zastąpił go Ville Itälä. W 2003 wycofał się z działalności politycznej, odszedł z rządu i parlamentu, obejmując stanowisko w zarządzie Europejskiego Banku Inwestycyjnego. W marcu 2005 ogłosił jednak zamiar kandydowania w wyborach prezydenckich w styczniu następnego roku. W pierwszej turze wyborów zajął drugie miejsce (zdobył 24,1% głosów)^[1]. Przed drugą turą otrzymał wsparcie ze strony rządzących centrystów premiera Mattiego Vanhanena, jednak przegrał z ubiegającą się o reelekcję socjaldemokratyczną prezydent, Tarją Halonen (uzyskał 48,2% głosów)

Na skutek wyborów w 2007 Sauli Niinistö powrócił do sprawowania mandatu poselskiego, uzyskując najwyższe w skali kraju indywidualne poparcie, obejmując następnie urząd przewodniczącego fińskiego parlamentu. W 2009 został prezesem Fińskiego Związku Piłki Nożnej, z tego stanowiska zrezygnował po wyborze na urząd prezydenta Finlandii w 2012^[2].

W 2011 nie kandydował na kolejną kadencję. Ponownie został natomiast kandydatem swojego ugrupowania w wyborach prezydenckich w 2012. W pierwszej turze głosowania otrzymał 37,0% głosów, zajmując 1. miejsce i przechodząc do drugiej tury^[3]. W drugiej turze wyborów dostał poparcie na poziomie 62,6%, wygrywając z Pekką Haavisto^[4]. Urząd prezydenta Finlandii objął 1 marca 2012.

Życie prywatne

Znany jest m.in. jako wrotkarz. W czasie pełnienia funkcji ministerialnych głośny był jego romans z deputowaną opozycyjnych wówczas centrystów Tanją Karpelą^[5] (późniejszą minister kultury), zakończony zerwaniem zaręczyn w 2004. W tym samym roku Sauli Niinistö był w gronie osób, które przeżyły azjatycki kataklizm tsunami.

Przypisy

↑ Koko maa (fiń.). vaalit.fi. [dostęp 2012-01-22].
↑ Prezes fińskiej federacji piłkarskiej Sauli Niinistoe prezydentem kraju. onet.pl, 7 lutego 2012. [dostęp 2012-02-07].
↑ Tulos. Koko maa (fiń.). vaalit.fi. [dostęp 2012-01-22].
↑ Tulos. Koko maa (fiń.). vaalit.fi. [dostęp 2012-02-05].
↑ Tässä ovat kaikki Tanjan miehet – katso kuvat! (fiń.). mtv3.fi, 3 lutego 2009. [dostęp 2012-01-22].

Bibliografia

Profil na stronie Eduskunty (fiń.). [dostęp 2012-01-22].

e Prezydenci Finlandii

Kaarlo Juho Ståhlberg • Lauri Kristian Relander • Pehr Evind Svinhufvud • Kyösti Kallio • Risto Ryti • Gustaf Mannerheim • Juho Paasikivi • Urho Kaleva Kekkonen • Mauno Koivisto • Martti Ahtisaari • Tarja Halonen • Sauli Niinistö

e Szefowie państw i rządów Europy

Szefowie państw	Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr^[1] • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo^[2] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze

Szefowie rządów	Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze

↑ Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ Republika Kosowa jest obecnie uznawana przez 75 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 3 września 2010)