| Śluby panieńskie | |
| Gatunek | kostiumowy |
| Data premiery |  8 października 2010 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Czas trwania | 100 minut |
| Reżyseria | Filip Bajon |
| Scenariusz | Filip Bajon |
| Główne role | Robert Więckiewicz Maciej Stuhr Anna Cieślak Edyta Olszówka Marta Żmuda Trzebiatowska Borys Szyc |
| Muzyka | Michał Lorenc |
| Zdjęcia | Witold Stok |
| Scenografia | Anna Wunderlich |
| Kostiumy | Małgorzata Braszka |
| Montaż | Krzysztof Szpetmański |
| Produkcja | Zbigniew Domagalski Leszek Pieszko |
| Wytwórnia | Studio Filmowe Kalejdoskop |
| Dystrybucja | Kino Świat |
Śluby panieńskie – polski film kostiumowy z 2010 roku w reżyserii Filipa Bajona. Film jest adaptacją sztuki Aleksandra Fredry pod tym samym tytułem z 1832 roku. Zdjęcia do filmu powstały w Kotuniu oraz w skansenie w Suchej koło Węgrowa od 26 sierpnia do 30 września 2010 roku.
Akcja filmu toczy się w XIX wieku, jednak w filmie pojawiają się wstawki współczesne (np. samochód, telefony komórkowe, współczesna prasa)
Rok 1825, niewielki dworek na południu Polski. Majętny Radost (Robert Więckiewicz) zamierza wyswatać swojego bratanka Gustawa (Maciej Stuhr) z piękną Anielą (Anna Cieślak) – córką mieszkającej po sąsiedzku Dobrójskiej (Edyta Olszówka). Strony szybko uzgadniają małżeński kontrakt. Problem w tym, że Gucio spędza noce w karczmie „Pod Złotą Papugą”, uwodzi kobiety, pije, tańczy i ani myśli się żenić.
Również Aniela, będąca pod wpływem swej kuzynki Klary (Marta Żmuda Trzebiatowska), daleka jest od myśli o zaślubinach. Klara, zagorzała przeciwniczka mężczyzn, nieustannie kpi z zakochanego w niej natrętnego romantyka Albina (Borys Szyc). Ta pełna temperamentu, inteligentna, błyskotliwa kobieta, niepokorna i obdadrzona ciętym językiem, sama chce decydować o swoim losie. Dlatego też igra z miłością Albina i otwarcie buntuje się przeciwko utartym obyczajom. Zorientowawszy się, że rodzina także ją i Albina pragnie widzieć na ślubnym kobiercu, przekonuje Anielę do złożenia ślubów panieńskich. Aniela i Klara składają przysięgę: Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną, nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.
Ślubów dziewcząt nie udaje się jednak utrzymać w tajemnicy. Gdy dowiaduje się o nich Gustaw, budzi się w nim duch przekory. Postanawia zamieszać wszystkich w sprytną intrygę. Chce doprowadzić do tego, by Aniela wyznała mu miłość, a Klara doceniła uczucie Albina.
| |||||||||||||||||||
