| PZInż 10 TP | |
 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Typ pojazdu | czołg pościgowy |
| Trakcja | gąsienicowo-kołowa |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Prototypy | 1937 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik benzynowy American de la France o mocy 240 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 130 l |
| Pancerz | nitowany z płyt walcowanych, grubość: 16 – 20 mm |
| Długość | 5,40 m |
| Szerokość | 2,55 m |
| Wysokość | 2,20 m |
| Prześwit | 0,40 m |
| Masa | 12 800 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 50 km/h (po drodze na gąsienicach) 75 km/h (po drodze na kołach) |
| Zasięg | 210 km (po drodze) 130 km (w terenie) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata wz. 37 Bofors L/45 kal. 37 mm (zapas amunicji – 80 szt.) 2 karabiny maszynowe wz. 30 kal. 7,92 mm | |
| Użytkownicy | |
| Polska | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
PZInż 10TP – prototyp polskiego czołgu pościgowego (kołowo-gąsienicowego), zbudowanego przed II wojną światową.
W 1936 r. w Biurze Badań Technicznych Broni Pancernych przystąpiono do opracowania projektu czołgu kołowo-gąsienicowego 10TP, opartego na konstrukcjach czołgów amerykańskiego inż. Waltera Christie. Jeden wykonany w BBT czołg 10TP przeszedł w 1937 r. pierwsze próby fabryczne. W czołgu tym zastosowano wieżę Boforsa oraz silnik American de la France o mocy katalogowej 240 KM (w istocie podczas badań na hamowni BBT osiągnął on jedynie ok. 210 KM). Dalsze intensywne próby czołgu 10TP przeprowadzone na przełomie 1938/1939 r. wykazały szereg usterek. Najczęściej zawodziła skomplikowana podwójna trakcja kołowo-gąsienicowa czołgu. Dlatego też po pewnych doświadczeniach, cały wysiłek konstruktorów skierowany został w ostatnich miesiącach przed wybuchem wojny na konstrukcję czołgu 14TP.
