(11) Parthenope  | |
 Parthenope na tle gwiazd | |
| Odkrywca | Annibale de Gasparis |
| Data odkrycia | 11 maja 1850 |
| Nr kolejny | 11 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,4522 j.a. |
| Mimośród | 0,0996 |
| Peryhelium | 2,2080 j.a. |
| Aphelium | 2,6963 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca | 3 lata 306 dni 21 godzin |
| Śr. prędkość | 18,97 km/s |
| Inklinacja | 4,63° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 153,33 km |
| Masa | 5,13 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 2,27 g/cm3 |
| Okres obrotu | (9 h 25 min 48 s) h |
| Albedo | 0,18 |
| Jasność absolutna | 6,55m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | 174 K |
| Satelity naturalne | brak danych |
11 Parthenope – planetoida z głównego pasa asteroid.
Spis treści |
11 Parthenope została odkryta 11 maja 1850 roku w Neapolu przez Annibale’a de Gasparisa. Nazwa asteroidy pochodzi od jednej z syren z mitologii greckiej.
Orbita planetoidy Parthenope nachylona jest pod kątem 4,63˚ do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,1. Ciało to krąży w średniej odległości 2,45 j.a. wokół Słońca. Peryhelium orbity znajduje się 2,21 j.a., a aphelium 2,70 j.a. od Słońca. Na jeden obieg naszej Dziennej Gwiazdy asteroida ta potrzebuje 3 lata i 307 dni.
Jest to ciało, którego wielkość wynosi 153 km, jest więc to obiekt stosunkowo duży. Albedo Parthenope to 0,18. Jej absolutna wielkość gwiazdowa sięga 6,55m. Okres obrotu wokół własnej osi określony został na 9 godzin i 26 minut.
Planetoida ta składa się w znacznej mierze z mieszanki metali niklu i żelaza z dodatkiem krzemianów magnezu i żelaza.
