| PZInż 14TP | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Typ pojazdu | lekki czołg szturmowy |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Prototypy | 1939 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik benzynowy 4 suwowy, 12 cylindrowy Maybach o mocy 300 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 130 l |
| Pancerz | spawany z płyt walcowanych, grubość: 50 mm (przód) i 35 mm (boki) |
| Długość | 5,40 m |
| Szerokość | 2,55 m |
| Wysokość | 2,20 m |
| Prześwit | 0,40 m |
| Masa | 14 000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | do 50 km/h |
| Zasięg | 210 km (po drodze) 130 km (w terenie) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata wz. 37 Bofors L/45 kal. 37 mm (zapas amunicji – 80 szt.) 2 karabiny maszynowe wz. 30 kal. 7,92 mm docelowo: armata kalibru 47 mm i karabin maszynowy Typ C | |
| Użytkownicy | |
| Polska | |
PZInż 14TP – prototyp polskiego lekkiego czołgu, projektowanego przez PZInż przed II wojną światową. Miał on korzystać z podzespołów czołgu 10TP, jednak miał być to czołg o wyłącznie gąsienicowym układzie jezdnym. Planowano zmianę uzbrojenia z karabinu maszynowego wz.30 na typ C z lufą chłodzoną powietrzem, a uzbrojenia głównego na projektowaną armatę przeciwpancerną kalibru 47 mm.
