| Szczep 1 Warszawskich Drużyn Harcerskich im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka" | |
| Organizacja harcerska | Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej |
| Rodzaj jednostki | Szczep |
| Jednostka nadrzędna | Okręg Mazowiecki ZHR |
| Jednostki podległe | 1 pWDH, 1 WDW "Czarni Bracia" |
| Rok powstania pierwszych drużyn | 1911 |
| Komendant (przewodniczący) | pwd. Maciej Górski HR |
| Adres siedziby | ul. Wiktorska 30/32 |
| www.czarnajedynka.pl | |
1 Warszawska Drużyna Harcerska im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka" (zwana też po prostu "Czarna Jedynka") - jedna z najstarszych polskich drużyn harcerskich założona w 1911, od 1919 w VI Gimnazjum, a potem Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie.
Z historią drużyny silny związek miała działająca na przełomie lat 60. i 70. Gromada Włóczęgów Czarnej Jedynki, będąca formalnie kręgiem instruktorskim skupiającym absolwentów 1 WDH, wzorowanym na podobnych kręgach m.in. przedwojennej Gromadzie Włóczęgów 13 Wileńskiej Drużyny Harcerskiej. Charakter działalności Czarnej Jedynki nadawała od końca lat 60-tych grupa instruktorów: Antoni Macierewicz, Marek Barański, Janusz Kijowski, Wojciech Onyszkiewicz, Piotr Naimski. Stawiano sobie za cel połączenie pracy harcerskiej z podjęciem działań na rzecz odzyskania niepodległości przez państwo polskie. W czasie wydarzeń Grudnia 1970 roku członkowie Gromady Włóczęgów zaangażowali się w oddawanie krwi dla robotników Wybrzeża. Wychowanków „Czarnej Jedynki” cechował zdecydowany antykomunizm oraz niechęć do rewizjonizmu. Po stłumieniu protestów robotników w Czerwcu 1976 roku środowisko Czarnej Jedynki podjęło akcję pomocy dla rodzin aresztowanych. Byli harcerze Czarnej Jedynki dążyli do zinstytucjonalizowania pomocy niesionej prześladowanym. 11 września 1976 roku Macierewicz, Naimski i Onyszkiewicz opracowali wstępną wersję dokumentu powołującego Komitet Obrony Robotników.[1]
Środowisko Gromady Włóczęgów z "Czarnej Jedynki" należało do środowisk "niepokornych" w latach 1960[potrzebne źródło]–1980, a kilku instruktorów Czarnej Jedynki było członkami Komitetu Obrony Robotników. W tym czasie Gromada Włóczęgów była jednym z niewielu miejsc swobodnej wymiany myśli, porównywanego do Klubu Inteligencji Katolickiej. Oba te środowiska związane były z VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie.[potrzebne źródło]
Spis treści |
Wakacje 1920 drużyna spędzała na obozie pod Łomżą, lecz w połowie lipca "rozleciała się", ponieważ wszyscy harcerze wstąpili do wojska, by walczyć z bolszewikami w wojnie polsko-bolszewickiej.
W następnych latach działalność drużyny jest coraz lepiej zorganizowana i 1 WDH wysuwa się na czołowe miejsce w Warszawskiej Chorągwi ZHP. W czasie wakacji 1927 r. założyła stały 40-dniowy obóz pod namiotami i szałasami w Morgownikach nad Narwią koło Nowogrodu. W czasie obozu uporządkowano zaniedbane mogiły bratnie studentów ochotników poległych w walkach z bolszewikami, a następnie uroczyście złożono hołd bohaterom. Nabożeństwo w kościele, udział drużyn ze sztandarami, warty honorowe, wieniec z szarfą: "1 WDH - bohaterom" pozostawiły niezatarte wrażenie. Liczne ogniska z udziałem okolicznej ludności przyczyniły się do wzajemnego poznania.
Rozkazem Komendy Chorągwi Warszawskiej ZHP z dnia 16 lutego 1929 drużyna otrzymała zaszczytny tytuł "Czarnej Jedynki" i od tej chwili jej oficjalna nazwa brzmi Pierwsza Warszawska Drużyna Harcerska im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka".
Tematy niektórych spotkań: Co robić nad Wisłą? (Jan Strzelecki), System oświaty w Polsce i jego nowa reforma (Anna Radziwiłł i Ireneusz Gugulski), Inteligencja między nijakością, a pragmatyzmem (Tadeusz Mazowiecki), Współczesny neokonserwatyzm (Marcin Król), Formy aktywności młodzieży (Aleksander Kamiński), ale też Młoda poezja: jej charakter, kierunki rozwoju, aspiracje, przedstawiciele (Zbigniew Jaskuła), Psychoterapia i jej znaczenie społeczne (Jacek Jakubowski), Ruch walterowski w ZHP (Seweryn Blumsztajn).
Kilku członków Komitetu Obrony Robotników to byli instruktorzy Czarnej Jedynki (Piotr Naimski, Andrzej Celiński, Wojciech Onyszkiewicz).
Około 1962 drużyna uczestniczyła w akcji Warmia i Mazury, według Ładysława Nekanda-Trepka: Uczestniczyliśmy w akcji Warmia i Mazury, to była inicjatywa starszoharcerskiej drużyny akademickiej. Chodziło o odbudowywanie strat, które poniosła Polska na skutek działania komunistów i SB, chodziło o przekonywanie autochtonów do polskości. Jeździliśmy tam, by pomagać w pracach polowych, ja sam jednego roku prowadziłem we wsi przedszkole, organizowaliśmy ogniska, chodziliśmy czwórkami do kościoła.
Szczep jest członkiem Unii Najstarszych Drużyn Harcerskich Rzeczypospolitej.
Jerzy Wiśniewski, Janusz Kijowski, Wojciech Onyszkiewicz, Paweł Strzelecki, Janusz Kraszewski, Adam Bajerski, Michał Cichy, Ks. Andrzej Bafeltowski
http://archiwum.polityka.pl/art/komendant-czarnej-jedynki,374570.html