(2) Pallas  | |
 zdjęcie wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a | |
| Odkrywca | Heinrich Wilhelm Olbers |
| Data odkrycia | 28 marca 1802 |
| Nr kolejny | 2 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,7729 j.a. |
| Mimośród | 0,2309 |
| Peryhelium | 2,1325 j.a. |
| Aphelium | 3,4133 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 225 dni 14 godzin |
| Śr. prędkość | 17,65 km/s |
| Inklinacja | 34,84° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 570×525×500 km |
| Masa | 2,2 × 1020 kg |
| Średnia gęstość | 2,8 g/cm3 |
| Okres obrotu | (7 h 49 m) h |
| Albedo | 0,1587 |
| Jasność absolutna | 4,13m |
| Typ spektralny | Typ B |
| Średnia temperatura powierzchni | śred. ok. 164K max. (-8 °C) ~265 K |
| Satelity naturalne | brak |
2 Pallas – planetoida z pasa głównego.
Spis treści |
Planetoida Pallas została odkryta 28 marca 1802 r. przez H. W. Olbersa, który pracował i mieszkał w Bremie (Niemcy). Nazwa pochodzi z mitologii greckiej od bogini Ateny, którą nazywano także Pallas (Pallada).
Orbita Pallas nachylona jest pod kątem 34,84° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,23. Planetoida ta potrzebuje 4 lata i 226 dni na jeden obieg wokół Słońca. Średnia jej odległość od naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 2,77 j.a.
Jest to ciało o elipsoidalnym kształcie, posiada rozmiary 570×525×500 km. Obraca się w czasie 7 godzin i 49 minut wokół własnej osi. Posiada małe albedo – zaledwie 0,16, co oznacza, że jest obiektem dosyć ciemnym. W czasie opozycji może osiągnąć 7,0m. Średnia temperatura na powierzchni planetoidy wynosi ok. 164 K, a maksymalna sięga 265 K (-8°C).
Jest trzecią co do jasności planetoidą możliwą do obserwacji z Ziemi i drugą pod względem wielkości planetoidą z pasa głównego. Jej masa wynosi 2,2×1020 kg, co stawia ją na trzecim miejscu po 1 Ceres i 4 Weście.
