| (433) Eros | |
 433 Eros sfotografowany przez sondę NEAR | |
| Odkrywca | Carl Gustav Witt |
| Data odkrycia | 13 sierpnia 1898 |
| Nr kolejny | 433 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | grupa Amora |
| Półoś wielka | 1,4581 j.a. |
| Mimośród | 0,2228 |
| Peryhelium | 1,1332 j.a. |
| Aphelium | 1,7830 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca | 1 rok 277 dni 21 godzin |
| Śr. prędkość | 24,36 km/s |
| Inklinacja | 10,83° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 34,4×11,2×11,2 km |
| Masa | 7,2 × 1015 kg |
| Średnia gęstość | 2,67 g/cm3 |
| Okres obrotu | (5 h 16 min 12 s) h |
| Albedo | 0,25 |
| Jasność absolutna | 11,2m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~227 K |
| Satelity naturalne | brak |
433 Eros – planetoida z grupy Amora.
Spis treści |
Planetoida została odkryta 13 sierpnia 1898 roku w Berlinie przez astronoma Carla Gustava Witta. Tej samej nocy planetoidę tę sfotografował również Auguste Charlois jednak odkrycie jest przyznawane wyłącznie Carlowi Wittowi.
Obiekt ten nosi imię mitologicznego boga miłości i namiętności seksualnej Erosa.
Orbita 433 Erosa nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 10,83°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 1,76 roku ziemskiego, krążąc w średniej odległości 1,46 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 24,36 km/s.
Eros należy do grupy Amora, grupy planetoid zbliżających się w swym obiegu wokół Słońca do orbity Ziemi.
31 stycznia 2012 planetoida znalazła się w odległości 26,7 milionów kilometrów (0,178 j.a.) od Ziemi, było to jej najbliższe przejście w pobliżu Ziemi od 1975. Podobnie blisko Ziemi znajdzie się ponownie dopiero w 2056[1].
433 Eros ma bardzo nieregularny kształt, jego rozmiary to 34,4×11,2×11,2 km. Jego albedo wynosi 0,25, a jasność absolutna to 11,2m. Średnia temperatura na powierzchni to ok. 227 K (>+100 °C po stronie nasłonecznionej, -150 °C po stronie nocnej). Planetoida ta zalicza się do planetoid typu S. Na planetoidzie znajduje się 20 mld ton aluminium, a także spore ilości innych metali, jak złoto, platyna i cynk[2]. Jej powierzchnia jest pokryta regolitem, którego grubość i skład pozostaje tematem wielu badań. Większość regolitu występującego na powierzchni 433 Eros powstała prawdopodobnie w wyniku licznych, małych zderzeń z innymi planetoidami na całej przestrzeni istnienia planetoidy[3]. Dodatkowo można na niej dostrzec wiele kraterów uderzeniowych.
Eros był celem wyprawy sondy NEAR, która dokonała lądowania na powierzchni planetoidy 12 lutego 2001 roku. Ostatnie zdjęcia wykonane przez tę sondę pokazują szczegóły wielkości rzędu kilkunastu centymetrów.
Regiony na Erosie zostały nazwane na cześć współodkrywców tej planetoidy.
| Region | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Charlois Regio | Auguste Charlois |
| Witt Regio | Gustav Witt |
Formacje te nazwano na cześć astronomów, którzy zajmowali się badaniem Erosa.
| Grzbiet górski | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Finsen Dorsum | William Stephen Finsen |
| Hinks Dorsum | Arthur Robert Hinks |
Kratery uderzeniowe na Erosie noszą imiona słynnych kochanków.
