(5) Astraea  | |
| Odkrywca | Karl Ludwig Hencke |
| Data odkrycia | 8 grudnia 1845 |
| Nr kolejny | 5 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,5755 j.a. |
| Mimośród | 0,1917 |
| Peryhelium | 2,0816 j.a. |
| Aphelium | 3,0693 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 48 dni 17 godzin |
| Śr. prędkość | 18,39 km/s |
| Inklinacja | 5,37° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 167×123×82 km |
| Masa | 2,4 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | ok. 2,7 g/cm3 |
| Okres obrotu | (16 h 48 min) h |
| Albedo | 0,227 |
| Jasność absolutna | 6,85m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | śred. ~167K max. (-10 °C) 263 K |
| Satelity naturalne | brak danych |
5 Astraea – piąta w kolejności odkrycia planetoida z pasa planetoid pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza.
Spis treści |
Planetoida została odkryta przez przez pruskiego astronoma amatora Karla Ludwiga Henckego w dniu 8 grudnia 1845 roku w Drezdenku. Była to pierwsza odkryta po 38 latach przerwy planetoida. Później nastąpił prawdziwy „wysyp” odkryć kolejnych podobnych obiektów. Król pruski - w uznaniu zasług - nagrodził finansowo odkrywcę Astraei.
Nazwa planetoidy pochodzi od imienia Astrai (Astraei), córki Zeusa i bogini sprawiedliwości Temidy.
Orbita planetoidy 5 Astraea nachylona jest pod kątem 5,37° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,19. Ciało to krąży w średniej odległości 2,57 j.a wokół Słońca, na co potrzebuje 4 lat i 48 dni.
Jest to ciało, którego wielkość wynosi 167×123×82 km, jest więc to obiekt o nieregularnym kształcie. Jest to obiekt odbijający stosunkowo dużo światła słonecznego - albedo Astraei wynosi 0,23, jej absolutna wielkość gwiazdowa sięga natomiast 6,85m. Na podstawie badań przeprowadzonych przez satelitę IRAS okres obrotu tego ciała określono na 16 godzin i 48 minut, oś obrotu nachylona jest do płaszczyzny orbity planetoidy pod kątem 33°. Astraea składa się w dużej części z kompozytów żelazowo-niklowych z domieszkami magnezu i krzemu.
