Bakalaureat, (łac. artium baccalaureus, w skrócie A.B.), znane też jako angielskie B.A. (ang. Bachelor of Arts) – niższy stopień wprowadzający otrzymującego go bakałarza do kariery naukowej. Stosowany był już w średniowieczu i nadal został zachowany w wielu systemach kształcenia np. w Stanach Zjednoczonych lub Kościele katolickim.
W Polsce bakalaureat został określony jako państwowy licencjat; historycznie rzecz biorąc, tradycyjny licencjat (od łac. licentia docendi, licentia ad practicandum) jako wyższy od bakalaureatu, w europejskiej tradycji był stopniem uprawniającym do nauczania, pośrednim między magisterium a doktoratem.
A.B. (B.A.) jest obecnie najniższym stopniem naukowym nadawanym przez uniwersytety anglosaskie[1].
