| Achilles | |
 Achilles w muzeum Yad la-Shiryon | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Royal Arsenal |
| Typ pojazdu | niszczyciel czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 |
| Historia | |
| Produkcja | 1944-1945 |
| Egzemplarze | ponad 1017 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 2 sprzężone silniki wysokoprężne, rzędowe 6-cylindrowe General Motors 6046 model 6-71 o mocy 375 KM (276 kW) |
| Pancerz | 10-41 mm |
| Długość | 7,27 m |
| Szerokość | 3,05 m |
| Wysokość | 2,82 m |
| Masa | 30,0 t |
| Moc jedn. | 12,5 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 48 km/h |
| Zasięg | 320 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 100 cm |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1× armata 17-funtowa kalibru 76,2 mm 1× karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Belgia, Dania, Egipt, Holandia, Kanada | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Achilles (właściwie 17-pdr, Self-Propelled, Achilles) – brytyjski niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej, będący zmodyfikowaną wersją pojazdu M10 Wolverine konstrukcji amerykańskiej. Obok pojazdów Archer były to jedyne używane przez Brytyjczyków samobieżne działa przeciwpancerne na podwoziu gąsienicowym.
Uzbrojenie niszczycieli czołgów Achilles stanowiła armata 17-funtową, która zastąpiła amerykańskie działo 3-calowe, oraz karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm zamontowany w tylnej części wieży pojazdu. Pojazd przewoził 50 sztuk amunicji działowej.
W latach 1944-1945 w ramach programu Lend-Lease do Wielkiej Brytanii trafiło 1648 niszczycieli czołgów M10, z których 1017 zostało przebudowanych na pojazdy Achilles w fabryce Royal Arsenal w Woolwich[1]. Dodatkowo pewna liczba M10 została zmodyfikowana w warunkach polowych.
Pojazdy używane były przez armię brytyjską oraz kanadyjską, gdzie pozostawały w służbie do połowy lat 50. Po wojnie część z nich trafiła do Danii, gdzie służyły do 1962 roku, a także do Egiptu, Belgii oraz Holandii.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
