Agrofizyka - nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem, a więc biocenoza i biotop (obiekty biologiczne) ukształtowane poprzez działalność człowieka (agroekosystem), badane i opisywane metodami nauk ścisłych - w szczególności fizyki.
Ze względu na metodę i obiekt badawczy, związek agrofizyki z biofizyką jest bardzo ścisły, lecz w przypadku agrofizyki ograniczony jest do środowiska rolniczego tzn. gleby, roślin i zwierząt związanych z produkcją rolniczą. Konieczność uwzględnienia specyficznych cech obiektu badawczego i znajomość technologii rolniczych, a obecnie biotechnologii na które osiągnięcia tej nauki mają lub będą miały wpływ, odróżnia ją od biofizyki. Agrofizyka najbliższa jest naukom podstawowym takim jak biologia, z której wiedzy i metody korzysta (zwłaszcza ekologii środowiska i fizjologii roślin), a także fizyce od której bierze metody badawcze, a szczególnie eksperyment fizyczny i model fizyczny. Zainteresowania agrofizyki nie skupiają się na technicznych problemach agronomii, a to odróżnia ją od inżynierii rolniczej i kwalifikuje do nauk podstawowych. Potrzeby agronomii; zapotrzebowanie na obiektywne, fizyczne metody badania gleby, a w rezultacie ekosystemu rolniczego gleba-roślina-atmosfera były przyczyną powstania agrofizyki. Zakres nauki, początkowo ograniczony do ogólnych zależności w ekosystemie glebowym, w miarę jej rozwoju poszerzał się o najważniejsze problemy rolnictwa - świadome kształtowania płodów rolnych jako pokarmu lub surowca, a także o problemy oceny jakości, racjonalne wykorzystanie w środowisku rolniczym dotychczasowych odpadów, np. komunalnych (gaz wysypiskowy) i przemysłowych (zanieczyszczenia wody, zanieczyszczenie powietrza). Ośrodkiem naukowym skoncentrowanym na rozwoju dyscypliny naukowej określającym jej unikalny charakter w Polsce i docenianym na świecie jest Instytut Agrofizyki im. Bohdana Dobrzańskiego PAN.
Dept. of Commerce, Clearinghouse for Federal Scientific and Technical Information, Va.)
