| Albert Abraham Michelson | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 grudnia 1852 w Strzelnie |
| Data i miejsce śmierci | 9 maja 1931 w Pasadenie |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Albert Abraham Michelson (ur. 19 grudnia 1852 Strzelno, Kujawy, zm. 9 maja 1931 Pasadena, Kalifornia, USA) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w 1907 r. za konstrukcję interferometru.
Spis treści |
Urodził się w Strzelnie na Kujawach w rodzinie żydowskiego kupca. W 1855 roku wraz z rodzicami wyjechał do USA. Dorastał w miasteczkach wyrosłych na gorączce złota Murphy's Camp obecnie Murphys w Kalifornii i srebra Virginia City w Newadzie), gdzie jego ojciec pracował jako kupiec. Lata szkoły średniej spędził w San Francisco w domu swojej ciotki Henriette Levy (z d. Michelson), która była matką pisarki Harriet Lane Levy. Studiował w U.S. Naval Academy, w której to uczelni był później wykładowcą. W latach 1889–1892 był profesorem w Case School of Applied Science w Cleveland i Clark University w Worchester. Lata 1892–1929 to okres pracy na uniwersytecie w Chicago. Został również członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.
W 1907 r. dostał Nagrodę Nobla za konstrukcję precyzyjnych instrumentów optycznych i pomiary w dziedzinie spektroskopii i metrologii przy ich użyciu. Był drugim Amerykaninem noblistą (po Teodorze Rooseveltcie) a pierwszym w naukach ścisłych. W 1899 r. poślubił Edne Stanton, z którą miał syna i trzy córki.
Michelson był wynalazcą jednego z najprecyzyjniejszych przyrządów pomiarowych – interferometru nazwanego jego imieniem. Przyrząd ten umożliwił mu przeprowadzenie bardzo dokładnych pomiarów prędkości światła a także innych pomiarów z zakresu metrologii.
W 1887 r. Michelson wraz z Edwardem Morleyem przeprowadził eksperyment dowodzący, że prędkość światła nie zależy od ruchu Ziemi. To doświadczenie, wykazujące brak wpływu ruchu obrotowego i orbitalnego Ziemi na prędkość światła, miało doniosłe znaczenie dla szczególnej teorii względności. Eksperyment Michelsona miał za zadanie potwierdzenie istnienia hipotetycznego eteru kosmicznego będącego nośnikiem światła. Negatywny wynik badania stał się doświadczalną podstawą teorii względności.
Jego dokonania z zakresu spektroskopii nie ograniczały się tylko do budowy interferometru. Był także autorem urządzenia do produkcji siatek dyfrakcyjnych, które wielokrotnie udoskonalał. Prowadził również badania dotyczące sztywności Ziemi.
