| Aldosteron |
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|---|
| (8S,9S,10R,11S,13R,14S,17S)-11-hydroksy-17-(2-hydroksyacetylo)-10-metylo-3-okso-1,2,6,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahydrocyklopenta[a]fenantreno-13-karbaldehyd |
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
|---|
| 11β,21-dihydroksy-3,20-dioksopregn-4-en-18-al |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny | C21H28O5 |
| Masa molowa | 360,44 g/mol |
| Wygląd | biały proszek |
| SMILES |
|---|
CC12CCC(=O)C=C1CCC3C2C(CC4(C3CCC4C(=O)CO)C=O)O |
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS | 52-39-1
13479-36-2 (11β,17α–izomer) |
| PubChem | 5839[3] |
| DrugBank | DB04630[2] |
|
|
| Podobne związki |
| Pochodne steranu | cholesterol
kortyzol |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
| Klasyfikacja |
| ATC | H02 AA01 |
| Farmakokinetyka |
|---|
| | Okres półtrwania | 10-35 h |
|
|
Aldosteron – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów. Należy do hormonów sterydowych wytwarzanych przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy. Aldosteron należy do grupy hormonów kory nadnerczy określanych jako mineralokortykosteroidy (aldosteron i 11-dezoksykortykosteron).
Regulują one gospodarkę wodno-mineralną ustroju, w ramach tzw. układu RAA. Razem z 11-dezoksykortykosteronem działa on na nabłonki kanalików nerkowych, wzmagając resorpcję zwrotną soli sodowych, hamują ich wydalanie do moczu sodu w postaci chlorku sodu. Wraz z NaCl w ustroju zatrzymana jest woda oraz występuje obniżenie się ilości potasu w płynach ustrojowych.
Aldosteron i słabiej od niego działający 11- dezoksykortykosteron ma istotny wpływ na mineralny skład moczu. Zwiększa on wchłanianie zwrotne sodu w kanalikach dystalnych oraz jego wymianę na jon potasu i jon wodorowy. Skutkiem tego rośnie ilość sodu we krwi i w tkankach, spada zaś jego wydalanie w moczu. Wzrost stężenia sodu w organizmie wywołuje wzrost ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych, zwiększa się więc wydzielanie wazopresyny, która hamuje diurezę i wydalanie wody, aż do ustalenia się normalnych stosunków osmotycznych.
Istnieje wzajemne ścisłe powiązanie między aldosteronem i wazopresyną. Na wydzielanie jednego i drugiego wpływa zmiana objętości krwi krążącej. Na regulację wydzielania aldosteronu ma duży wpływ angiotensyna, oktapeptyd o bardzo silnym działaniu zwężającym naczynia krwionośne. Dzięki temu mimo że wywołuje wzrosty ciśnienia tętniczego, zmniejsza przepływ krwi przez nerki, to działanie powoduje w konsekwencji zmniejszenie przesączania kłębuszkowego i zmniejszenie ilości wydalanego moczu. Wywiera ona wpływ na procesy transportowe w nerkach a w konsekwencji wydzielanie aldosteronu w korze nadnerczy.
[edytuj] Bibliografia
Przypisy
