| Aleksander Mościcki | ||
| ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 czerwca 1898 Tworkowice | |
| Data i miejsce śmierci | 25 listopada 1980 Łomża | |
| biskup pomocniczy łomżyński | ||
| Okres sprawowania | 1952–1980 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 6 czerwca 1925 | |
| Nominacja biskupia | 6 lutego 1952 | |
| Sakra biskupia | 25 lutego 1952 | |
Aleksander Mościcki (ur. 10 czerwca 1898 w Tworkowicach, zm. 25 listopada 1980 w Łomży) – polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy łomżyński w latach 1952–1973, od 1973 biskup senior.
Urodził się w Tworkowicach koło Ciechanowca. 6 czerwca 1925 został wyświęcony na kapłana. Działał w wielu katolickich organizacjach społecznych, m.in. w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych. Był profesorem w seminarium duchownym w Wilnie. Lata 1942–1944 spędził w niemieckim więzieniu. Po wojnie był jednym z organizatorów seminarium w Białymstoku.
6 lutego 1952 został mianowany biskupem pomocniczym łomżyńskim ze stolicą tytularną Doara. Sakrę biskupią odebrał 25 lutego 1952 w Białymstoku. Jego dewizą biskupią była sentencja „Nolite timere... Christus renegat”. Był kanonikiem kapituły katedralnej łomżyńskiej, pełnił funkcję wikariusza generalnego oraz prowadził wykłady w seminarium diecezjalnym. Został pochowany na cmentarzu w Łomży.
| ||||||||