| Aleksander Posacki | |
| Data urodzenia | 25 lipca 1957 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 1987 |
 Aleksander Posacki w Wikicytatach | |
O. Aleksander Posacki SJ (ur. 25 lipca 1957[1]) – polski kapłan katolicki, jezuita, teolog katolicki, filozof, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, doktor nauk humanistycznych, profesor Akademii "Ignatianum" w Krakowie, pisarz, publicysta, duszpasterz i rekolekcjonista. Autor wielu książek autorskich i współautorskich, artykułów naukowych i popularnonaukowych.
Spis treści |
Ukończył Liceum Muzyczne w Gdańsku. Studiował dwa lata na Akademii Muzycznej w Gdańsku jako wiolonczelista. W tym czasie studiował też grę na fortepianie i zaliczył wszystkie przedmioty dotyczące teorii muzyki i muzykologii, obowiązujące w czasie całych studiów.
Wstąpił do zakonu 4 listopada 1978[potrzebne źródło], święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1987[1]. Studiował w Krakowie (filozofia), Warszawie (teologia) i w Rzymie (filozofia, teologia, duchowość chrześcijańskiego Wschodu, antropologia mistyki, parapsychologia, demonologia). Prowadził badania we Włoszech, USA i w Rosji. W 1995 (dyplom w 2005) uzyskał na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim stopień doktora filozofii. W 2010 uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych (z zakresu teologii duchowości).
Jest profesorem na Wydziale Filozoficznym (Instytut Kulturoznawstwa) Akademii "Ignatianum" w Krakowie. Wykłada również na Wydziale Teologii KUL (Instytut Teologii Duchowości KUL – Katedra Teologii Duchowości Katolickiej). Jest członkiem zwyczajnym Polskiego Stowarzyszenia Teologów Duchowości.
Współpracuje z Radiem Maryja, Telewizją Trwam i "Naszym Dziennikiem"[2].
Jest konsultantem egzorcystów katolickich w Polsce i za granicą oraz uznanym ekspertem klasy międzynarodowej, wykładowcą m.in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów. Wykładał też wielokrotnie na krajowych i międzynarodowych (w kraju i zagranicą) sympozjach czy sesjach naukowych (których często był współorganizatorem), często o charakterze interdyscyplinarnym, poświęconych nowym ruchom religijnym i sektom czy też problemom z nimi związanym (psychomanipulacja, manipulacja duchowa, semantyczna, intelektualna, zniewolenia duchowe) lub innym formom światopoglądowym i duchowym (mistyka, duchowość, ezoteryzm, okultyzm, demonologia).
Specjalista w zakresie teologii duchowości (habilitacja), znawca demonologii (teologia rozeznawania duchowego i walki duchowej), ale też historii filozofii (religijno-filozoficzna myśl rosyjska, myśl egzystencjalna i Existenzphilosophie, tragizm i filozofia zła, filozofia psychologii i filozofia medycyny, filozofia muzyki i estetyka muzyczna); interesuje się też historią idei, łącząc ze sobą obszary i wyniki badań w zakresie filozofii i teologii, ale też nauk szczegółowych czy empirycznych (obszary zainteresowań: antropologia filozoficzna i teologiczna, filozoficzno-teologiczna geneza personalizmu, pedagogika filozoficzna i personalistyczna, filozofia i teologia religii, religiologia i sektologia, antropologia religii i antropologia kulturowa, religioznawstwo i kulturoznawstwo, filozofia i teologia polityczna, filozofia prawa i teoria władzy, historia humanizmu i ateizmu, historia symbolizmu i inicjacji, historia psychoanalizy i idei nieświadomości, historia literatury "fantasy" i "supernatural horror", ideologia subkultury i kontrkultury, popkultury i kultury masowej).
Badacz, ekspert i wykładowca w szerokim obszarze tematycznym historii duchowości i historii mistyki (mistyka filozoficzna i teologiczna, chrześcijańska i niechrześcijańska, katolicka - ortodoksyjna i heterodoksyjna, prawosławna i protestancka; duchowość eklezjalna i ekumeniczna, pentekostalna i maryjna), w tym także historii gnozy i neognozy (teozofia, antropozofia, jungizm, New Age i Next Age), magii i spirytyzmu, neopogaństwa i satanizmu, paramistyki oraz zjawisk określanych przez Kościół katolicki mianem pseudomistyki i pseudoduchowości, parapsychologii i psychotroniki, psychologii duchowości i psychologii transpersonalnej, ”nowej duchowości” i duchowości „alternatywnej”, mediumizmu i "odmiennych stanów świadomości", nowych ruchów religijnych i sekt oraz problematyki okultyzmu i ezoteryki.
Jest autorem wielu książek i artykułów (tłumaczonych m.in. na język angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, czeski, litewski, bułgarski, rosyjski, ukraiński), w tym ponad 100 artykułów-haseł w "Encyklopedii Białych Plam" oraz kilkudziesięciu innych artykułów naukowych, publikowanych w książkach razem z innymi autorami czy w czasopismach naukowych. Pisze liczne artykuły popularnonaukowe. Jest też redaktorem naukowym wielu książek tłumaczonych na język polski (głównie z języka włoskiego, francuskiego i niemieckiego) oraz autorem naukowych "Wstępów", "Wprowadzeń" czy "Posłowi" do polskiej edycji tychże pozycji. Prowadził wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, na Uniwersytecie Poznańskim, na Uniwersytecie Gdańskim, na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, na Uniwersytecie Jagielońskim w Krakowie, na Uniwersytecie Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie, na Uniwersytecie Białostockim, na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie czy na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach) i zagranicą (Nowosybirsk-Rosja, Wilno-Litwa). Prowadził okolicznościowe wykłady i konferencje w całej Polsce i wielokrotnie za granicą (Niemcy, Anglia, Ukraina, Rosja, Litwa). Wykładał też w seminariach duchownych, dawał konferencje w kościołach i prowadził sesje duszpasterskie w katolickich ośrodkach duchowości oraz sesje formacyjne dla księży i sióstr zakonnych (także za granicą, np. na Litwie czy Ukrainie). Dawał też wielokrotnie rekolekcje (zamknięte i otwarte) dla osób duchownych i świeckich (często rekolekcje akademickie) - w Polsce i za granicą, głównie dla Polonii (Niemcy, USA, Anglia, Szkocja, Ukraina, Norwegia, Kanada).
W swoich badaniach nad filozofią i teologią nie pomija zjawisk realnie i aktualnie obecnych w kulturze masowej i popkulturze, które są zagrożeniem dla chrześcijańskiej koncepcji człowieka oraz integralnej wizji personalistycznej, przyjmowanej także przez humanistów. W tym kontekście pojawia się pojęcie "zagrożeń duchowych", które realizują się na wielu poziomach jednocześnie. Dlatego w swoich licznych publikacjach ostrzega przed zagrożeniami i zniewoleniami duchowymi oraz błędami intelektualnymi (filozoficznymi, teologicznymi i naukowymi), które do nich prowadzą: opętaniem, okultyzmem (magią, spirytyzmem, wróżbiarstwem i medycyną okultystyczną), pseudonauką, parapsychologią, scjentyzmem (ideologizacją nauki, która podaje się za religię) i Scjentologią (gdzie religia podaje się za naukę), idolatrią jako grzechem fundamentalnym, a także fałszywą inicjacją (kontrinicjacją) oraz bardzo wieloma ukrytymi formami kultu zła i szatana. UFO uważa za zamaskowaną formę zwodniczych demonów, nie wykluczając jednak innych możliwości interpretacyjnych (np. w porządku fizykalno-biologicznym). Traktuje krytycznie (na poziomie analizy filozoficznej, teologicznej i ściśle naukowej - jednocześnie - w interdyscyplinarnym i integralnym modelu wiedzy) współczesne zjawiska duchowe oraz światopoglądy intelektualne. Stąd bada wielowymiarowo (w kluczu encykliki "Fides et ratio") takie zjawiska jak bioenergoterapia, homeopatia, irydologia, książki o Harrym Potterze (literatura fantasy), terapia Gestalt, terapia Hellingera, Kinezjologia edukacyjna, Reiki, Metoda Silvy, NLP, różdżkarstwo, orientalna medycyna, NDE, szamanizm, wiccanizm, New Age, rebirthing, psychoanaliza, freudyzm, doktryna psychologiczna Carla Gustava Junga, neopogaństwo, feng shui i kontrkultura.
