| Aleksander Prochorow | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 11 lipca 1916 Atherton |
| Data i miejsce śmierci | 8 stycznia 2002 Moskwa |
| Zawód | fizyk |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Aleksander Michaiłowicz Prochorow (ros. Александр Михайлович Прохоров) (ur. 11 lipca 1916 w Atherton w Queensland, zm. 8 stycznia 2002 w Moskwie) – rosyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla.
Urodził się w Australii w rodzinie rosyjskich emigrantów, którzy wyemigrowali tam z zesłania na Syberii. W 1923 roku przeniósł się wraz z rodziną do Związku Radzieckiego. Ukończył uniwersytet w Leningradzie i w 1939 r. zaczął pracować w moskiewskim instytucie Fizycznym im. Lebiediewa.
W czerwcu 1941 rozpoczął służbę w Armii Czerwonej. Brał udział w II wojnie światowej (był dwukrotnie ranny). Po wojnie wrócił do pracy i wkrótce nawiązał współprace z Basowem.
W 1964 roku wraz z Charlesem Townesem i Nikołajem Basowem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za fundamentalne prace w dziedzinie elektroniki kwantowej, które doprowadziły do skonstruowania oscylatorów i wzmacniaczy bazujących na zasadzie działania masera i lasera.
Został odznaczony m.in. dwukrotnie Medalem "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (1969, 1986), Orderem Zasług dla Ojczyzny II klasy (1996), pięciokrotnie Orderem Lenina oraz Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy.
