| Aleksander Szczygło | |
.jpg) | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 października 1963 Jeziorany |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Szef Kancelarii Prezydenta RP | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 2 sierpnia 2006 do 7 lutego 2007 |
| Poprzednik | Robert Draba (p.o.) |
| Następca | Robert Draba (p.o.) |
| Minister obrony narodowej | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 7 lutego 2007 do 7 września 2007 i ponownie od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 |
| Poprzednik | Radosław Sikorski |
| Następca | Bogdan Klich |
| Poseł VI kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 5 listopada 2007 do 15 stycznia 2009 |
| Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 15 stycznia 2009 do 10 kwietnia 2010 |
| Poprzednik | Władysław Stasiak |
| Następca | Zbigniew Nowek (p.o.) |
| Odznaczenia | |
 _3class_BAR.svg){kind=small}  | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Aleksander Marek Szczygło (ur. 27 października 1963 w Jezioranach, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, poseł na Sejm (2001–2006 i 2007–2009), w 2007 minister obrony narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, były szef Kancelarii prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, w latach 2009–2010 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
Spis treści |
Syn Stanisława i Stefanii Szczygłów. W 1990 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. W 1996 ukończył roczny kurs dla pracowników administracji publicznej z Europy Środkowej i Wschodniej organizowanym przez Uniwersytet w Georgetown (zajęcia odbywały się na University of Wisconsin) oraz odbył praktykę w Kongresie Stanów Zjednoczonych.
W latach 1990–1991 pracował jako asystent senatora Lecha Kaczyńskiego w Biurze OKP w Gdańsku. Jednocześnie pracował jako specjalista w biurze prawnym Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Kolejne etapy jego kariery zawodowej były również związane z osobą Lecha Kaczyńskiego: w latach 1991–1992 pracował jako specjalista ds. legislacyjnych w kierowanym przez Kaczyńskiego Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, a po powołaniu Kaczyńskiego na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli w 1992 został dyrektorem gabinetu prezesa. W NIK pracował do 1995.
W 1997 był doradcą Głównego Inspektora w Głównym Inspektoracie Pracy. W latach 1997–2000 pracował jako dyrektor Departamentu Informacji i Kształcenia Europejskiego w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. W 2001 był doradcą prezesa zarządu PKO BP S.A.
W 2001 został wybrany do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. Pełnił wówczas również mandat eurodeputowanego z ramienia parlamentu. 25 września 2005 ponownie uzyskał mandat poselski.
23 grudnia 2005 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Przestał pełnić tę funkcję 2 sierpnia 2006. Tego samego dnia objął urząd szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, rezygnując z zasiadania w parlamencie.
7 lutego 2007 został powołany na stanowisko ministra obrony narodowej w miejsce Radosława Sikorskiego, który podał się do dymisji. 14 marca tego samego roku otrzymał nominację w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. 7 września został odwołany z Rady Ministrów i jednocześnie powołany na sekretarza stanu i kierownika w Ministerstwie Obrony Narodowej, 11 września prezydent Lech Kaczyński ponownie wręczył mu nominację na ministra obrony narodowej.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu olsztyńskim 29 592 głosy. 15 stycznia 2009 został mianowany szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego, tracąc z upływem tego dnia mandat poselski.
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[1].
21 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[2].
| |||||||
| ||||||||||
| |||||||
