Alfons XIII Hiszpański

Alfons XIII Król Hiszpanii, Kastylii, Leónu, Aragonii
król Hiszpanii
Okres panowania	od 1886 do 1931
Poprzednik	Alfons XII
Następca	Jan Karol I
Dane biograficzne
Dynastia	Burbonowie
Urodzony	17 maja 1886
Zmarł	28 lutego 1941
Ojciec	Alfons XII
Żona	Wiktoria Eugenia Battenberg

Alfons XIII (1901)

Alfons XIII (ur. 17 maja 1886 w Madrycie, zm. 28 lutego 1941 w Rzymie) – król Hiszpanii, syn (pogrobowiec) króla Alfonsa XII. Panował formalnie od urodzenia do 1931; obecny król Jan Karol I jest jego wnukiem.

Z przekonań liberał (mimo konserwatywnego wychowania) i zwolennik reform konstytucyjnych, mających przybliżyć Hiszpanię do standardów europejskich. Mimo to co najmniej dwukrotnie podejmowano próby zamachu na jego osobę - w 1905 w Paryżu i rok później w Madrycie (ocalił go pancerz opracowany przez polskiego wynalazcę Jana Szczepanika). Zwalczany zarówno przez tradycjonalistów, jak i lewicę (anarchistów i socjalistów).

W 1920 nadał stołecznemu klubowi piłkarskiemu, któremu gorąco kibicował, tytuł "Królewskiego" - Real. W 1922 odznaczony Orderem Orła Białego. ^[1]

Akceptował dyktaturę Miguela Primo de Rivery, w tym również kontrowersyjne przedsięwzięcia reżimu (m.in. stłumienie powstania Rifenów w 1927. Starał się jednak kreować swój wizerunek jako osoby wrażliwej społecznie (po wizycie w ubogim regionie Lan Hurdas założył specjalną fundację pomocy dla tego miejsca).

W 1931 po przegranych przez monarchistów wyborach samorządowych zmuszony do wyjazdu z kraju. Osiedlił się pierwotnie w Paryżu, gdzie przebywały już jego małżonka i córki, później przeniósł się do Włoch. Latem 1931 przebywał w sopockim Grand Hotelu.

Był miłośnikiem wszelakich sportów (głównie polo) i – co zarzucali mu przeciwnicy – sybarytą i rozpustnikiem.

Zmarł na obczyźnie w 1941.

[edytuj] Małżeństwo i potomstwo

Alfons był żonaty z Wiktorią Eugenią – córką Henryka Battenberga, która niestety przekazała najstarszemu i najmłodszemu synowi hemofilię, pojawiającą się co drugie pokolenie u męskich potomków królowej Wiktorii. Pozostawił po sobie sześcioro dzieci (dwie córki i czterech synów):

• Alfonso Pío Cristino Eduardo (1907-1938), księcia Asturii,
• Jaime Leopoldo Isabelino Enrique (1908-1975), księcia Segowii i Madrytu,
• Beatriz Isabel Federica Alfonsa Eugenia (1909-2002),
• María Cristina Teresa Alejandra (1911-1996),
• Juan Carlos Teresa Silvestre Alfonso (1913-1993), hrabiego Barcelony,
• Gonzalo Manuel María Bernardo (1914-1934).

Alfons XIII miał również kilkoro dzieci ze związków pozamałżeńskich:

• z francuską arystokratką Mélanie de Gaufridy de Dortan, miał syna:
  • Rogera Leveque de Vilmorin (1905-1980).
• z hiszpańską aktorką Carmen Ruíz Moragas, miał dwoje dzieci:
  • Anę Maríę Teresę Ruíz Moragas (ur. 1925 - zm. 1965),
  • Leandro Alfonso Ruíza Moragasa (ur. 1929), oficjalnie uznanego 21 maja 2003 jako Leandro Alfonso de Borbón Ruíz, syna króla, infanta Hiszpanii.

[edytuj] Wywód przodków

[edytuj] Zobacz też

• Lista pretendentów do tronu Francji

Przypisy

Poprzednik Alfons XII

król Hiszpanii 1886–1931

Następca Jan Karol I

Poprzednik Karol XII

Legitymistyczny pretendent do tronu Francji 1936-1941

Następca Henryk VI