Alfred Schouppé (ur. 23 grudnia 1812 w Grabownicy Starzeńskiej, zm. 17 kwietnia 1899 w Szczawnicy) – polski malarz, autor pejzaży tatrzańskich, jeden z założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Zajmował się głównie pejzażem, choć początkowo malował także obrazy religijne. Jako jeden z pierwszych malował pejzaże tatrzańskie. Współpracował z Juliuszem Kossakiem przy wykonywaniu ilustracji. Był uczniem Jana Nepomucena Głowackiego w Krakowie i Józefa Richtera w Warszawie. W 1837 dzięki rządowemu stypendium wyjechał na studia do Akademii św. Łukasza w Rzymie. Powrócił do Warszawy w 1840. Odbył wiele podróży zagranicznych, w 1897 roku przeniósł się do Szczawnicy. Prawie co roku bywał w Tatrach. Jego tatrzańskie krajobrazy cechuje poetyczność i idealizm. Malował również obrazy religijne oraz zajmował się ilustratorstwem we współpracy z Juliuszem Kossakiem.
