| Alina Pienkowska | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1952 Gdańsk |
| Data i miejsce śmierci | 17 października 2002 Gdańsk |
| Senator II kadencji | |
| Przynależność polityczna | NSZZ "Solidarność" |
| Okres urzędowania | od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993 |
| Odznaczenia | |
 | |
Alina Barbara Pienkowska[1][2] (ur. 12 stycznia 1952 w Gdańsku, zm. 17 października 2002 w Gdańsku) – polska działaczka opozycyjna w latach PRL, senator II kadencji. Była żoną Bogdana Borusewicza.
Spis treści |
Z wykształcenia dyplomowana pielęgniarka, w 1973 ukończyła Pomaturalne Medyczne Studium Zawodowe. Pracowała w służbie zdrowia w ZOZ przy Stoczni Gdańskiej. Mieszkała w Gdańsku. W latach 70. organizowała Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża, w sierpniu 1980 była organizatorem strajku w Stoczni Gdańskiej oraz sygnatariuszem porozumień sierpniowych. W stanie wojennym została internowana na ponad 7 miesięcy.
Zasiadała w Senacie II kadencji (1991–1993) z listy związkowej, reprezentując województwo gdańskie. Od 1993 działała w Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W latach 1998–2002 była radną Gdańska.
Pośmiertnie, postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego z 3 maja 2006, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[1]. Otrzymała też tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gdańska.
Alinie Pienkowskiej został poświęcony film dokumentalny Historia pewnego życia z 2003 w reżyserii Andrzeja Titkowa[3].
