| Anastazja Rodionowa | |
 | |
| Państwo |  Australia |
| Miejsce zamieszkania | Melbourne |
| Data i miejsce urodzenia | 12 maja 1982 Tambow |
| Wzrost | 167 cm |
| Masa ciała | 59 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | maj 1997 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 8 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 62 (16 sierpnia 2010) |
| Australian Open | 2R (2007–2008) |
| Roland Garros | 3R (2010–2011) |
| Wimbledon | 3R (2010) |
| US Open | 3R (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 4 WTA, 12 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 20 (4 lipca 2011) |
| Australian Open | QF (2011) |
| Roland Garros | QF (2011) |
| Wimbledon | QF (2002) |
| US Open | SF (2010) |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Anastazja Rodionowa, ros. Анастасия Ивановна Родионова (ur. 12 maja 1982 w Tambowie) – rosyjska tenisistka, od 2009 reprezentująca Australię, finalistka Wimbledonu 2003 w grze mieszanej, półfinalistka US Open 2010 w grze podwójnej, medalistka Igrzysk Wspólnoty Narodów, reprezentantka Australii w Pucharze Federacji. Siostra Ariny Rodionowej. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.
Spis treści |
Anastazja Rodionowa rozpoczęła treningi tenisowe w wieku siedmiu lat. Jej ojciec był graczem amatorem, więc pośród wielu zabawek jego córek znajdowały się także piłeczki tenisowe. Trenowana była przez ojca do ukończenia osiemnastego roku życia, kiedy to wyprowadziła się z Tambowa do Niemiec, gdzie trenowała przez trzy lata. W 2003 przeprowadziła się z powrotem do Moskwy. W notowaniach z 3 stycznia 2000 zajmowała 181. miejsce w singlowym rankingu juniorek i 167. w deblowym.
Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w maju 1997 roku. Na turniejowy debiut w WTA Tour musiała jednak czekać aż trzy lata – w 2000 w Taszkiencie przeszła eliminacje gry pojedynczej i przegrała w pierwszej rundzie z Sarah Pitkowski. W 2001 wystąpiła w tej samej imprezie z podobnym skutkiem; w lipcu przeszła też kwalifikacje w Sopocie. W lipcu 2002 po raz pierwszy dostała się do turnieju WTA na podstawie miejsca rankingowego; miało to miejsce w Casablance, tam też wygrała pierwszy seniorski mecz z Marlene Weingartner 6:1, 6:0, w następnym pojedynku skreczowała jednak przeciwko Marii Elenie Camerin. Pierwszy większy sukces odnotowała we wrześniu w Quebec, dochodząc tam do półfinału, przegranego z Jeleną Bowiną.
W kwietniu 2003 zagrała w swoim drugim zawodowym ćwierćfinale w Casablance; wygrała tam z rozstawioną Patricią Wartusch. Wynik ten wyrównała w listopadzie w Pattaya. W tym samym roku zadebiutowała w drabince głównej turnieju wielkoszlemowego w Londynie (w siódmym roku profesjonalnej kariery). Po serii słabych występach w kolejnych miesiącach awansowała do drugiej rundy w San Diego w sierpniu 2005, pokonując wcześniej Samanthę Stosur. W czerwcu 2006 wygrała swój pierwszy mecz w drabince głównej turnieju wielkoszlemowego, pokonując w pierwszej rundzie Wimbledonu Émilie Loit. Po osiągnięciu drugiej rundy w Los Angeles po raz pierwszy w karierze została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata rankingu WTA. W US Open ustanowiła swój życiowy wynik w Wielkim Szlemie, dochodząc do trzeciej rundy.
We wrześniu 2007 znalazła się w półfinale turnieju WTA po raz drugi w karierze, tym razem w Kantonie. W ćwierćfinale pokonała Anabel Medinę Garrigues, przegrała z Tziporą Obziler. W sierpniu 2009 awansowała ponownie do trzeciej rundy US Open. W 2010 roku kilkakrotnie znajdowała się w ćwierćfinałach imprez zawodowych: w Kuala Lumpur, Estoril, Strasburgu i Stambule, awansowała też do trzeciej rundy French Open. Dnia 16 sierpnia 2010 zajmowała najwyższe w karierze, 62. miejsce w singlowym rankingu WTA.
Anastazja Rodionowa w grze podwójnej (stan na 12 lutego 2012) zdobyła cztery tytuły i zajmowała 20. miejsce w klasyfikacji deblistek WTA (notowania z dnia 4 lipca 2011). W 2005 roku wygrała turniej w Quebec w parze z Jeleną Wiesniną, w 2007 w Estoril z Andreeą Vanc i w 2010 z Ałłą Kudriawcewą. W 2010 doszła do półfinału wielkoszlemowego US Open w parze z Carą Black.
Od 2002 roku występuje w turniejach gry mieszanej w ramach imprez wielkoszlemowych. Najlepszy rezultat osiągnęła w 2003 roku na kortach Wimbledonu, gdy wraz z Andym Ramem doszła do finału. Przegrali z Martiną Navratilovą i Leanderem Paesem. Ponadto w 2011 była w ćwierćfinale Australin Open razem z Maheshem Bhupathim.
Rodionowa od 2010 roku reprezentuje Australię w rozgrywkach Pucharu Federacji. W 2010 występowała w Grupie Światowej, ale w 2011 jej drużyna spadła do Grupy Światowej II.
W 2010 wystąpiła w Igrzyskach Wspólnoty Narodów w New Delhi w barwach Australii. Zdobyła tam medale we wszystkich możliwych konkurencjach: złoto w grze pojedynczej kobiet po finale z Sanią Mirzą, złoto w grze podwójnej kobiet w parze z Sally Peers oraz srebro w grze mieszanej w parze z Paulem Hanley'em.
Jej ulubionym i najmocniejszym uderzeniem jest forehand. Ojciec Ivan jest trenerem tenisa ziemnego, matka Natalia pracuje w domu. Ma młodszą siostrę, Arinę, która również gra w tenisa. Podziwia Martinę Hingis.10 grudnia 2009 otrzymała obywatelstwo australijskie.
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Finalistki | Wynik | |
| 1. | 06/10/2005 |  Québec,Bell Challenge | Kategoria III | 175 000 | twarda | Jelena Wiesnina |  Līga Dekmeijere Ashley Harkleroad | 6:7(4), 6:4, 6:2 |
| 2. | 30/04/2007 |  Estoril,Estoril Open | Kategoria IV | 145 000 | ziemna |  Andreea Ehritt-Vanc |  Lourdes Domínguez Lino Arantxa Parra Santonja | 6:3, 6:2 |
| 3. | 19/06/2010 |  's-Hertogenbosch,UNICEF Open | International | 220 000 | trawiasta | Ałła Kudriawcewa | Vania King Jarosława Szwedowa | 3:6, 6:3, 10-6 |
| 4. | 12/02/2012 |  Pattaya,PTT Pattaya Open | International | 220 000 | twarda |  Sania Mirza |  Chan Hao-ching Chan Yung-jan | 3:6, 6:1, 10-8 |
