| Androstan | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C19H32 | ||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 260,46 g/mol | ||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 24887-75-0 438-22-2 (izomer 5α) 438-23-3 (izomer 5β) | ||||||||||||||||||||
| PubChem | 94144[2] | ||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
Androstan – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów. Stanowi podstawowy szkielet węglowy obecny w cząsteczkach androgenów (męskich hormonów płciowych). Jest zbudowany z 19 atomów węgla. Jak wszystkie steroidy, posiada skondensowany układ czterech pierścieni – trzech sześcioczłonowych i jednego pięcioczłonowego.
Pierścienie mogą być względem siebie różnie położone. Kolejne pierścienie nazywa się od kolejnych liter alfabetu. Pierścienie tworzone przez atomy węgla numerowane od 1 do 10 określane są jako A i B. W zależności od wzajemnego położenia pierścieni A i B, czyli od układu w jakim są skondensowane, wyróżniamy α i β androstan. W β-androstanie pierścienie A i B są skondensowane w układzie cis – wtedy atom wodoru przy piątym atomie węgla „wystaje” nad płaszczyznę. W α-androstanie pierścienie A i B są skondensowane w układzie trans – wtedy atom wodoru przy piątym atomie węgla znajduje się pod płaszczyzną.
W naturalnym ludzkim hormonie, androsteronie, występuje układ α-androstanu.