| Andrzej Bratkowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1936 Warszawa |
| Minister gospodarki przestrzennej i budownictwa | |
| Przynależność polityczna | Unia Pracy |
| Okres urzędowania | od 11 lipca 1992 do 26 października 1993 |
| Poprzednik | Andrzej Diakonow |
| Następca | Barbara Blida |
| Poseł na Sejm kontraktowy | |
| Przynależność polityczna | Polska Unia Socjaldemokratyczna |
| Okres urzędowania | od 18 czerwca 1989 do 25 listopada 1991 |
Andrzej Wojciech Bratkowski (ur. 10 listopada 1936 w Warszawie) – polski polityk, doktor nauk technicznych, publicysta, poseł na Sejm X kadencji, były minister budownictwa i były wiceminister infrastruktury.
Ukończył w 1959 studia inżynierskie i magisterskie na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej, w 1977 uzyskał stopień doktora nauk technicznych.
W latach 1959–1966 był zatrudniony w wykonawstwie budowlanym na stanowiskach inżynierskich, od majstra do kierownika i naczelnego inżyniera budowy przedsięwzięć budownictwa przemysłowego (Turów-Puławy-Police). Następnie był głównym projektantem organizacji budowy w różnych zakładach przemysłowych (m.in. w Zakładach Azotowych Włocławek) i użyteczności publicznej (m.in. Centrum Zdrowia Dziecka). Pracował także jako adiunkt i kierownik zakładu w instytucie badawczym (ORGBUD 1977–1986) oraz dyrektor biur projektowo-badawczych budownictwa przemysłowego (SYSTEM 1972–1976 i BISTYP 1986–1990). W drugiej połowie lat 80. pełnił funkcję sekretarza generalnego i wiceprzewodniczącego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Od 1994 jest członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce.
W 1989 został wybrany posłem X kadencji z listy PZPR, od 1990 zasiadał w Poselskim Klubie Pracy (związanym z PUS). Po samorozwiązaniu Sejmu bez powodzenia kandydował w wyborach w 1991 do Sejmu z listy "Solidarności Pracy". Później związany z Unią Pracy, był jej kandydatem do parlamentu w wyborach w 1997.
W rządzie Hanny Suchockiej objął stanowisko ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa. Doradzał i działał społecznie w radach programowych kilku fundacji (m.in. "SOS" Jacka Kuronia).
Był członkiem rad nadzorczych organizacji gospodarczych (m.in. WAM), działał w samorządzie zawodowym inżynierów budownictwa (wiceprezes Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa); był też członkiem Rady Naukowej Instytutu Techniki Budowlanej i Rady Zamówień Publicznych. W rządzie Marka Belki zajmował stanowisko wiceministra infrastruktury.
Wspólnie z bratem Stefanem Bratkowskim jest autorem książki Gra o jutro (wydanej przez PIW). Współtworzył raport O nowy ład budowlany '81, opublikował wiele artykułów i prac naukowych z zakresu organizacji, ekonomiki i zarządzania w budownictwie i mieszkalnictwie (w tym rozprawę Zasady zachowania struktury organizacyjnej budownictwa wydaną w 1990 przez Politechnikę Krakowską). W 2006 ukazała się, również w wydawnictwie PIW, jego książka Bezbronne braterstwo: Kraków – Budapeszt 1956.
| ||||||||||
| |||||||||||||
