| Andrzej Dąbrowski | |
| Imię i nazwisko | Andrzej Dąbrowski |
| Data i miejsce urodzenia | 13 kwietnia 1938 Wilno, Polska |
| Pochodzenie |  Polska |
| Instrument | wokal perkusja |
| Gatunek | jazz, pop |
| Zawód | piosenkarz, perkusista, |
| Aktywność | od 1958 |
| Powiązania | Wojciech Karolak, Krzysztof Komeda, Andrzej Kurylewicz, Jerzy Milian, Włodzimierz Nahorny, Zbigniew Namysłowski, Krzysztof Sadowski, Andrzej Trzaskowski, Michał Urbaniak, Jan Ptaszyn Wróblewski |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
| Strona internetowa | |
Andrzej Dąbrowski (ur. 13 kwietnia 1938 w Wilnie[1]) – polski muzyk, piosenkarz, wokalista jazzowy, perkusista, kompozytor; dziennikarz, fotografik, a także kierowca rajdowy (wicemistrz Polski w rajdach samochodowych w 1957).
Jest absolwentem krakowskiego Liceum Muzycznego oraz Wydziału Instrumentalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (w klasie perkusji Józefa Stojki).
Od 1981 r. honorowy członek Związku Profesjonalnych Muzyków w Fort Worth w Teksasie[2]. Jako fotografik miał 5 wystaw indywidualnych[3].
W 2005 roku uczestniczył w koncercie Wiosna Polaków.
Spis treści |
Działalność muzyczną rozpoczął jeszcze w czasie nauki w szkole średniej w jazzowym trio Wojciecha Karolaka. Profesjonalnym debiutem był w 1958 roku udział w Zaduszkach Jazzowych, gdzie wystąpił jako perkusista w trio Andrzeja Kurylewicza. Z zespołem tym wystąpił także w tym samym roku na I Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree '58 w Warszawie.
Był perkusistą czołowych polskich grup jazzowych, m.in. Andrzeja Kurylewicza (1958-1961), Jana Ptaszyna Wróblewskiego (1961-1966), a także Krzysztofa Komedy, Jerzego Miliana, Włodzimierza Nahornego, Zbigniewa Namysłowskiego, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego oraz Michała Urbaniaka. Współpracował też m.in. z Andrzejem Cudzichem, Urszulą Dudziak, Adamem Makowiczem, Jerzym Matuszkiewiczem, Januszem Muniakiem, Tomaszem Stańką i Jarosławem Śmietaną.
Ponadto towarzyszył wielu gwiazdom światowego jazzu na estradzie i w studiach nagrań (m.in. takim artystom jak: Josefine Baker, Stan Getz, Don Ellis, Art Farmer, Johnny Griffin, Jon Hendricks, Rolf Kuhn, Bud Powell, "Lucky" Thompson, Bernt Repertuarze instrumentalnym Rosengren.
Współpracował też z Filharmonią Krakowską oraz z Orkiestrą Polskiego Radia, a także z zespołem kameralnym Musica Antiqua et Nova.
Występował na Jazz Campingu Kalatówki w latach 1959, 1999, 2001, 2004, 2006 i 2009. Brał udział w Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 2007 r. i w Bielskiej Zadymce Jazzowej w 2008[4].
Obecnie, jako perkusista od dwóch lat już nie występuje.
Jako wokalista jazzowy zadebiutował w roku 1965, jako piosenkarz wykonujący prócz jazzu muzykę pop – w 1970. Śpiewał standardy muzyki światowej, własne kompozycje, a także piosenki napisane przez popularnych kompozytorów muzyki rozrywkowej (m.in. takich, jak: W. Karolak, Antoni Kopff, Jerzy Milian, W. Nahorny, Ryszard Poznakowski, J.P. Wróblewski) i tekściarzy (np. Andrzej Bianusz, Maria Czubaszek, Jonasz Kofta, Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka).
Koncertował w całej Europie (m.in. Czechosłowacja, Norwegia, RFN, Szwecja), USA, Indie i ZSRR. W 2007 r. NIGDY NIE obchodził żadnego jubileuszu ani benefisu z okazji swej działalności estradowej(!).
Występował także w duetach, m.in. z Renatą Danel, Anią Dąbrowską, Krystyną Prońko, Dorotą Miśkiewicz, Urszulą Sipińską, Marianną Wróblewską.
 | Ta sekcja wymaga określenia jasnych kryteriów wyboru. Kryteria powinny być poparte źródłami, nie mogą naruszać zasady neutralnego punktu widzenia, należy też unikać próżnych wyrażeń takich jak "znani", "najlepsi" itd. Kryteria możesz omówić w dyskusji artykułu. Zobacz też: Zasady tworzenia list. |
oraz wiele EP, SP i pocztówek dźwiękowych
Współpracował z "Przekrojem" i pismem "Motor" jako autor reportaży ilustrowanych własnymi fotografiami (reportaże dotyczyły podróży po świecie, jakie odbywał, koncertując). Pisał także relacje z koncertów i recenzje dla czasopism o tematyce jazzowej ("Jazz", "Jazzi"), a także dla kącika jazzowego w "Panoramie".
Jest też autorem felietonów dla "Polityki", w których krytykował działalność Polskiego Radia i Telewizji, jak również życia estradowego w Polsce.
11 lat należał do zespołu redakcyjnego tygodnika "Motor". Pisze artykuły o caravaningu, raporty z dróg, testuje samochody, pisze o bezpieczeństwie ruchu drogowego. 3 lata prowadził dział motoryzacji w miesięczniku "Gentleman".
Za swoje artykuły o tematyce motoryzacyjnej zdobył wyróżnienie Złotego Koła Kierownicy. Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
W latach 70. przez 5 lat współpracował z Programem III Polskiego Radia, gdzie prowadził audycje muzyczne: Trzy kwadranse jazzu oraz Z wokalistyką na Ty[5].
Pojawia się czasem w porannych programach TVP, na Festiwalu Top Trendy w Sopocie, prezentuje nową CD z zespołem Zbigi Band. W 2010 r. Andrzej Dąbrowski nagrał nową wersję piosenki "Do zakochania jeden krok" wraz z Ędwardem Ąckim (kreowanym przez Szymona Majewskiego) dla programu Szymon Majewski Show. Odcinek z tym nagraniem został wyemitowany 15 marca 2010 r.
Przez 50 lat uczestniczenia w wyścigach i rajdach samochodowych 63 razy znalazł się na podium.
W mistrzostwach Polski po raz pierwszy wziął udział w 1957 r., kiedy zdobył tytuł wicemistrza. 4 razy brał udział w Rajdzie Polski. W 1975 r. znalazł się w rajdowym Teamie FSO. Wielokrotny Mistrz Polski Dziennikarzy (w latach: 1991, 1992, 1993, 1995, 2004, 2007)[6].
| |||||||||||||||||
