Andrzej Ekiert

Ten artykuł od 2011-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Andrzej Ekiert
generał broni
Data i miejsce urodzenia	10 sierpnia 1946 Chrzanów  Polska
Odznaczenia

Andrzej Ekiert (ur. 10 sierpnia 1946 w Chrzanowie) – generał broni Wojska Polskiego.

W latach 1960-1964 był uczniem Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Chrzanowie, a w latach 1964-1967 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły oficerskiej pełnił służbę w 1 Pułku Zabezpieczenia na stanowiskach: dowódcy plutonu regulacji, starszego pomocnika szefa sztabu batalionu i szefa sztabu batalionu. W latach 1973-1976 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie.

• 1976-1979 – starszy oficer operacyjny Oddziału Gotowości Bojowej – Główny Inspektorat Szkolenia;
• 1976 – starszy oficer operacyjny Oddziału Szkolenia Operacyjnego – Główny Inspektorat Szkolenia;
• 1979 -1980 – szef sztabu – zastępca dowódcy – 55 Pułk Zmechanizowany;
• 1980-1984 – dowódca – 28 Pułk Zmechanizowany w Kołobrzegu;
• 1984-1986 – szef sztabu – zastępca dowódcy – 20 Warszawska Dywizja Pancerna w Szczecinku;
• 1986-1988 – Wojskowa Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. J. Woroszyłowa, Moskwa
• 1988-1988 – zastępca szefa Oddziału Planowania Ogólnego – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 1988-1989 – szef Oddziału Planowania Ogólnego – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 1989-1990 – zastępca szefa Zarządu Operacyjnego – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 1990-1994 – dowódca – 12 Dywizja Zmechanizowana w Szczecinie;
• 1994-1999 – szef Zarządu Mobilizacji i Uzupełnień – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 1997-1999 – szef – Polska Misja Wojskowa w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Panmundżom (Korea);
• 1999-1999 – szef Zarząd Programowania Szkolenia Sił Zbrojnych – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 1999-2002 – asystent szefa sztabu ds. operacyjnych – Połączony Sztab Wojsk Lądowych NATO Europy Centralnej (ACOS) w Heidelberg, Niemcy^[1];
• 2002-2002 – szef Generalnego Zarządu Rozpoznania Wojskowego – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie;
• 2002-2004 – szef – Polska Misja Wojskowa w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Panmundżom (Korea);
• 2004-2005 – dowódca – III zmiana Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe/Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku;
• 2005-2006 – zastępca dowódcy wojsk lądowych w Dowództwie Wojsk Lądowych w Warszawie

[edytuj] Awanse

• podporucznik – 1967
• porucznik – 1970
• kapitan – 1974
• major – 1977
• podpułkownik – 1981
• pułkownik – 1985
• generał brygady – 1992
• generał dywizji – 2003
• generał broni – 2005^[2]

[edytuj] Ordery i odznaczenia

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005)^[3]

[edytuj] Życie prywatne

Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy