| Andrzej Szczeklik | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 lipca 1938 Kraków |
| Data i miejsce śmierci | 3 lutego 2012 Kraków[1] |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Salwatorski |
| Zawód | lekarz |
| Uczelnia | Uniwersytet Jagielloński |
| Wydział | Klinika Chorób Wewnętrznych |
| Odznaczenia | |
  | |
 Andrzej Szczeklik w Wikicytatach | |
Andrzej Tadeusz Szczeklik (ur. 29 lipca 1938 w Krakowie, zm. 3 lutego 2012 tamże[1]) – polski lekarz-naukowiec, profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka". Zajmował się pracą naukową z zakresu kardiologii i pulmonologii.
Spis treści |
Urodził się w Krakowie jako syn Edwarda Szczeklika. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną, a w roku 1961 Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Krakowie. Dalej kształcił się w Stanach Zjednoczonych i w Szwecji. W roku 1963 rozpoczął pracę w Akademii Medycznej we Wrocławiu. Od stycznia 1972 roku objął kierownictwo Kliniki Akademii Medycznej w Krakowie. W latach 1990-1993 był rektorem Akademii Medycznej w Krakowie. Andrzej Szczeklik doprowadził do włączenia wydziałów medycznych do Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1993-96 pełnił funkcję prorektora ds. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1994 członek Papieskiej Akademii Nauk.
W 1975 przedstawił teorię rozwoju postaci astmy oskrzelowej, tzw. astmy aspirynowej.
W latach 70. prowadził badania nad prostacykliną i przyczynił się do wprowadzenia analogów prostacykliny do farmakoterapii.
Od 2009 roku był członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).
Andrzej Szczeklik był autorem i współautorem ok. 600 prac naukowych, publikowanych w czasopismach międzynarodowych i krajowych. Wydał również kilka monografii i podręczników, także za granicą. Autor książek: „Katharsis. O uzdrowicielskiej mocy natury i sztuki” (Znak, Kraków 2003), oraz „Kore — O chorych, chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny” (Znak, Kraków 2007) przetłumaczonych na język angielski, niemiecki, hiszpański, węgierski, i litewski. Był członkiem Papieskiej Akademii Nauk, PAU, PAN oraz innych towarzystw naukowych. Był doktorem honoris causa uniwersytetów medycznych w Warszawie i Katowicach.
Był kierownikiem II Katedry Chorób Wewnętrznych CM UJ. Był żonaty, miał dwóch synów i córkę.
Od listopada 2010 do swojej śmierci był członkiem Faculty of 1000[2].
Szczeklik zmarł w Krakowie, na zawał serca, połączony z zapaleniem płuc. Pogrzeb profesora odbył się 8 lutego 2012 w Bazylice Mariackiej w Krakowie. Uczony został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie[3].
