Andrzej Wroński

Andrzej Wroński
Data i miejsce urodzenia	8 października 1965 Kartuzy
Dyscypliny	zapasy w stylu klasycznym
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Reprezentacja  Polska Złoto Seul 1988 zapasy (kat. do 100 kg) Złoto Atlanta 1996 zapasy (kat. do 100 kg) Mistrzostwa Świata Złoto Tampere 1994 zapasy (kat. do 100 kg) Srebro Ateny 1999 zapasy (kat. do 100 kg) Brąz Sztokholm 1993 zapasy (kat. do 100 kg) Brąz Wrocław 1997 zapasy (kat. do 100 kg) Mistrzostwa Europy Złoto Oulu 1989 zapasy (kat. do 100 kg) Złoto Kopenhaga 1992 zapasy (kat. do 100 kg) Złoto Ateny 1994 zapasy (kat. do 100 kg) Brąz Poznań 1990 zapasy (kat. do 100 kg) Brąz Budapeszt 1996 zapasy (kat. do 100 kg)

Andrzej Wroński

chorąży sztabowy

Odznaczenia

Multimedia w Wikimedia Commons

Andrzej Wroński (ur. 8 października 1965 w Kartuzach) – polski zapaśnik, dwukrotny mistrz olimpijski.

[edytuj] Kariera sportowa

Andrzej Wroński podczas walki zapaśniczej z Bronisławem Dąbrowskim w 1991

Reprezentował barwy klubu GLKS Morena Żukowo (1976-1984), startował w stylu klasycznym, w kategorii ciężkiej (do 100 kg, po zmianie podziału na kategorie do 97 kg).

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Seulu w 1988 zdobył złoty medal, wygrywając w finale z Gerhardem Himmelem z RFN. Cztery lata później w Barcelonie zajął 4. miejsce. W Atlancie w 1996 powtórzył sukces z Seulu i ponownie zdobył złoty medal. Natomiast na olimpiadzie w Sydney w 2000, gdzie podczas ceremonii otwarcia był chorążym polskiej reprezentacji, startował bez powodzenia.

Oprócz sukcesów olimpijskich Wroński zdobył także tytuł mistrza świata w Tampere w 1994. Był również wicemistrzem w 1999 i dwukrotnie brązowym medalistą w 1993 i 1997. Trzy razy był mistrzem Europy w latach 1989, 1992 i 1994 i dwa razy brązowym medalistą w latach 1990 i 1996.

Piętnaście razy zdobywał tytuł mistrza Polski – nieprzerwanie od 1988 do 2000, a także w 2004 (w kategorii do 120 kg).

Od 2009 jako instruktor zapasów prowadzi zajęcia w ramach mieszanych sztuk walk (MMA) w klubie "Akademia Sarmatia" w Gdańsku. 20 sierpnia 2011 roku, podczas gali "Wieczór Mistrzów" w Koszalinie stoczył swoją pierwszą walkę w MMA. Jego rywalem był inny medalista olimpijski, Paweł Nastula. Wroński przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie.

[edytuj] Służba wojskowa

Chorąży sztabowy Andrzej Wroński jest żołnierzem 3 Batalionu Zabezpieczenia Dowództwa Wojsk Lądowych w Warszawie^[1].

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

W Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” w 1994 został uznany najlepszym sportowcem Polski. Ponadto w plebiscycie w 1988 zajął drugie miejsce, a w 1996 trzecie. Długoletni przyjaciel Marka Pawlaka (Legia Warszawa) i Jacka Fafińskiego (Legia Warszawa).

Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski:

• Krzyżem Kawalerskim w 1988.
• Krzyżem Oficerskim w 1995^[2][3].
• Krzyżem Komandorskim w 1996^[4].

[edytuj] Inna działalność

W 2010 był wśród założycieli Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w skład którego weszli niektórzy członkowie warszawskiego komitetu poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich^[5].

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl

(strona błędnie podaje, że A. Wroński ma stopień młodszego chorążego sztabowego, tymczasem strona Urzędu Dzielnicy Żoliborz podaje stopień wyższy: chorążego sztabowego)^[1].

Przypisy

e Polscy medaliści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Seul 1988 Złoto: Waldemar Legień • Andrzej Wroński Srebro: Indywidualnie: Andrzej Głąb • Janusz Olech • Janusz Pawłowski Drużynowo: Marek Dopierała • Marek Łbik (kajakarstwo) • Joachim Halupczok • Zenon Jaskuła • Marek Leśniewski • Andrzej Sypytkowski (kolarstwo szosowe) Brąz: Indywidualnie: Jan Dydak • Izabela Dylewska • Andrzej Gołota • Henryk Petrich • Józef Tracz • Artur Wojdat • Janusz Zarenkiewicz • Sławomir Zawada Drużynowo: Marek Dopierała • Marek Łbik (kajakarstwo)

e Polscy medaliści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Atlanta 1996 Złoto: Robert Korzeniowski • Mateusz Kusznierewicz • Renata Mauer • Paweł Nastula • Ryszard Wolny • Andrzej Wroński • Włodzimierz Zawadzki Srebro: Indywidualnie: Jacek Fafiński • Artur Partyka • Mirosław Rzepkowski • Aneta Szczepańska Drużynowo: Piotr Kiełpikowski • Adam Krzesiński • Jarosław Rodzewicz • Ryszard Sobczak (szermierka) Brąz: Indywidualnie: Andrzej Cofalik • Piotr Markiewicz • Renata Mauer • Józef Tracz Drużynowo: Iwona Dzięcioł • Katarzyna Klata • Joanna Nowicka (łucznictwo)