| Andy García | |
 | |
| Prawdziwe imię i nazwisko | Andrés Arturo García Menéndez |
| Data i miejsce urodzenia | 12 kwietnia 1956 Hawana |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Andy Garcia w Wikicytatach | |
Andy Garcia, właściwie Andrés Arturo García Menéndez (ur. 12 kwietnia 1956 w Hawanie) – kubański aktor i reżyser.
Spis treści |
Syn prawnika Rene Garcii Nuneza (ur. 1917, zm. 1993) i nauczycielki języka angielskiego Amelii Garcii, ma siostrę Tessi i brata Rene (jego brat bliźniak zmarł w macicy). Z rodzinnej Hawany wyjechał w wieku pięciu lat. Jego uciekająca przed reżimem Castro rodzina osiedliła się w Miami Beach. Tu dorastał marząc o karierze koszykarza. Ostatecznie wybrał aktorstwo i po studiach na stanowym uniwersytecie Florida International University zadebiutował w miejscowym teatrze.
Na początku lat 80. przeniósł się do Los Angeles, gdzie został zauważony przez Briana De Palmę kompletującego obsadę do dramatu kryminalnego Nietykalni (The Untouchables, 1987). Po roli dobrego gliny w thrillerze Wydział wewnętrzny (Internal Affairs, 1990) reżyser Francis Ford Coppola złożył mu propozycję zagrania brutalnego zabijaki Dona Vincenta 'Vinniego' Manciniego-Corleone w ostatniej odsłonie losów słynnej mafijnej rodziny Corleone Ojciec chrzestny III (The Godfather: Part III, 1990). Rola ta przyniosła mu nominację do nagrody Oscara i Złotego Globu. Idąc za ciosem grywał potem podobnych twardzieli: detektywów (Jennifer 8 (Jennifer Eight, 1992)), cwaniaczków (Przypadkowy bohater (Hero, 1992)), byłych gangsterów (Rzeczy, które robisz w Denver będąc martwym (Things to Do in Denver When You're Dead, 1995)), włoskich mafiosów (Hoodlum (1997)) i glinarzy (W akcie desperacji (Desperate Measures (1998)). Ale równie wielkiego sukcesu nie odniósł. Spodobał się natomiast w dramacie Kiedy mężczyzna kocha kobietę (When a Man Loves a Woman, 1994), w którym stworzył przejmujęcą kreację męża wspierającego walczącą z alkoholizmem żonę.
Znaczący akcent w swojej karierze zawdzięcza roli czarnego charakteru w trzech częściach Ocean's Eleven: Ryzykowna gra (Ocean's Eleven, 2001), Ocean's Twelve: Dogrywka (Ocean's Twelve, 2004) i Ocean's Thirteen (2007). Jako kuty na cztery nogi właściciel kasyna Terry Benedict jest bezwzględny, zły do szpiku kości i ma fioła na punkcie władzy.
Oprócz aktorstwa jego pasją jest muzyka –codziennie gra na pianinie i bongosach, komponuje i produkuje płyty. Jako reżyser ma na koncie dokumentalny film Cachao... Como Su Ritmo No Hay Dos (1993) o twórcy mambo, Israelu Lopezie. Kolejny jego film Hawana – miasto utracone (The Lost City, 2005) to nostalgiczna opowieść o stolicy Kuby z końca lat 50.
Wizerunek ciepłego, cierpliwego i kochającego rodzinę człowieka jest mu bardzo bliski. Jako praktykujący katolik, od 1982 roku żonaty z Kubanką Marivi Victorią Lorido, miłością swojego życia, to wzorowy mąż i ojciec czwórki dzieci (trzy córki i syn): Dominik Cristina(ur. 16 sierpnia 1984), Daniella (ur. 3 stycznia 1988), Alessandra Andrea (ur. 20 czerwca 1991) i Andres Antonio (ur. 28 stycznia 2002). Bezwzględnie chroni swoją prywatność.
