Antonina Domańska z Kremerów (ur. we wrześniu 1853 w Kamieńcu Podolskim, zm. 26 stycznia 1917 w Krakowie) – polska pisarka.
Była córką Aleksandra Kremera (1813-1880) lekarza oraz jego żony Modesty Płońskiej (1815-1889), bratanicą Józefa oraz Karola Romana architekta, ciotka Lucjana Rydla. W 1865 zamieszkała w Krakowie, wyszła za mąż za Stanisława Domańskiego lekarza neurologa, profesora UJ. W 1890 debiutowała opowiadaniami na łamach "Wieczorów Rodzinnych", dużą popularność zyskała jako autorka powieści i opowiadań historycznych dla dzieci. Przedstawiona w krzywym zwierciadle przez Wyspiańskiego w Weselu jako Radczyni.
Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (Kw.VII północna, aleja główna w grobowcu rodziny Domańskich).
