| Robert z Genewy | ||
 | ||
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 1342 Genewa | |
| Data i miejsce śmierci | 16 września 1394 Awinion | |
| papież obediencji awiniońskiej | ||
| Okres sprawowania | 1378-1394 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | Kościół rzymskokatolicki | |
| Nominacja biskupia | 3 listopada 1361 | |
| Sakra biskupia | brak danych | |
| Kreacja kardynalska | 30 maja 1371 Grzegorz XI | |
| Kościół tytularny | Kościół Dwunastu Apostołów w Rzymie | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | ||
Klemens VII, Robert de Genève, Robert z Genewy (ur. 1342 w Genewie[1], zm. 16 września 1394 w Awinionie) – antypapież obediencji awiniońskiej w latach 1378-1394.
Spis treści |
Pochodził z dynastii sabaudzkiej. Był synem hrabiego Genewy Amadeusza III i Marii z Boulogne. Kształcił się na Sorbonie w Paryżu. Następnie był kanonikiem katedry Notre Dame, kanclerzem biskupa Amiens. Od 1359 protonotariuszem apostolskim i familiarzem papieża. W 1361 wybrany biskupem Thérouanne, od 1368 arcybiskup Cambrai, w 1371 mianowany kardynałem-prezbiterem z kościołem tytularnym Dwunastu Apostołów w Rzymie.
Wybitny dyplomata i dowódca Państwa Kościelnego. Papież Grzegorz XI powierzył mu funkcję legata na terenie północnych Włoch oraz organizowanie wojsk zaciężnych przeciw władcom Mediolanu, Viscontim i Florencji. Robert z Genewy wspólnie z kardynałem Francesco Tebaldeschi zwerbował wojska zaciężne pod dowództwem kondotiera Johna Hawkwooda, które zdobyły Bolonię, a 3 lutego 1377 dokonały rzezi ludności miasta Cesena[2]. Otworzyło to drogę do powrotu papieża do Rzymu.
Podczas konklawe w Rzymie po śmierci Grzegorza XI doszło do zamieszek ulicznych. Rzymianie w obawie, że kolejny papież ponownie zdecyduje się wyjechać z Państwa Kościelnego domagali się od elektorów, aby wybrali Włocha. Naciski tłumu, a także incydent z zakłóceniem porządku obrad zgromadzenia przez zbrojną bandę, która wdarła się na elekcję spowodowały, że część kardynałów nie uznała ważności wyboru Urbana VI. Urban VI, aby pojednać się z opozycją zwołał konsystorz do Anagni. Podczas jego obrad miano zadecydować o legalności wyboru nowego papieża. 2 sierpnia 1378 kardynałowie wydali oświadczenie, w którym uznali, że konklawe rzymskie z kwietnia 1378 jest nieważne, gdyż wybór został przeprowadzony pod naciskiem i groźbą ze strony tłumu. 9 sierpnia 1378 kardynałowie francuscy będący główną siłą opozycji wobec Urbana VI wezwali go do abdykacji. Nie widząc żadnej reakcji ze strony papieża opuścili Anagni i przenieśli się do Fondi. Tam pod ochroną księcia Onorato Caetaniego zwołali nowe konklawe i 20 września 1378 roku wybrali antypapieżem kardynała Roberta de Genève, który, pomimo iż początkowo wspierał kanoniczny wybór Bartolomeo Prignano, z czasem przeszedł do obozu sceptyków i stanął na czele buntu kardynałów. Kuria Rzymska uznała ważność wyboru Klemensa VII i wypowiedziała posłuszeństwo Urbanowi VI. 31 października 1378 antypapież został koronowany. Pontyfikat ten stał się początkiem Wielkiej Schizmy Zachodniej, której kres przyniosły dopiero sobory powszechne z XV wieku.
Antypapież Klemens VII ekskomunikował papieża Urbana VI i rozpoczął wojnę celem zagarnięcia Rzymu. Wojska papieża zwyciężyły jednak armię antypapieża pod Marino, zajęły Zamek Świętego Anioła i przejęły kontrolę nad Rzymem. Klemens VII wycofał się do Neapolu, a w czerwcu 1379 udał się do Awinionu. We Francji jako kuzyn króla cieszył się opieką i bezpieczeństwem. Wiódł życie wystawne, otaczając się przepychem. Zwołał jedenaście konsystorzy, na których powołał ponad trzydziestu kardynałów, głównie Francuzów.
Zmarł rażony apopleksją. Pierwotnie pochowany został w katedrze w Awinionie. W 1401 szczątki Klemensa VII zostały przeniesione do kościoła celestynów w Awinionie. Po śmierci jego następcą wybrany został kardynał Pedro de Luna, który przyjął imię pontyfikalne Benedykt XIII.
| Poprzednik brak | Antypapież obediencji awiniońskiej 1378-1394 | Następca Benedykt XIII |
.svg)
