| Aretha Franklin | |
 Aretha Franklin (2007) | |
| Imię i nazwisko | Aretha Louise Franklin |
| Pseudonim | The Queen of Soul |
| Data i miejsce urodzenia | 25 marca 1942 Memphis |
| Pochodzenie | Stany Zjednoczone |
| Gatunek | soul, R&B, gospel, jazz, pop |
| Zawód | wokalistka |
| Aktywność | od 1956 |
| Wytwórnia płytowa | Columbia, Atlantic, Arista |
| Powiązania | The Sweet Inspirations, Carolyn Franklin, Erma Franklin, Cissy Houston |
| Odznaczenia | |
 | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
| Strona internetowa | |
Aretha Louise Franklin (ur. 25 marca 1942 w Memphis)[1][2] – afroamerykańska piosenkarka, obdarzona mianem "Królowej Soulu" (ang. The Queen of Soul).
Aretha Louise Franklin mając zaledwie 14 lat, zaczęła nagrywać piosenki w profesjonalnym studio. W wieku 19 lat podpisała swój pierwszy kontrakt z wytwórnią CBS. Śpiewała głównie gospel, koncertowała na środkowym wschodzie USA. Szerszy rozgłos przyniosły jej piosenki jazzowe z elementami popu: Operation Heartbreak, Won't Be Long, Rock-A-Bye Your Baby With A Dixie Melody, Runnin' Out Of Fools[2].
Sława przyszła wraz z nowym kontraktem z Atlantic Records. W 1967 roku zaczęto nazywać artystkę Królową Soulu. Za singiel Respect Franklin otrzymała dwie nagrody Grammy, jej nazwisko znalazło się na szczycie "Billboardu". W całej karierze Franklin otrzymała w sumie 18 nagród Grammy[2].
Swym głębokim, ciepłym głosem i zdolnością interpretacji zwiększyła popularność gatunku soul. Artystka śpiewała też w innych stylach, począwszy od tanecznego popu, gospel do wokalnego jazzu. W 1987 Aretha Franklin została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[3], a jej piosenka Respect ma numer 5 na liście 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone. W zestawieniu 100 najlepszych wokalistów wszech czasów sporządzonym przez magazyn Rolling Stone zajęła 1 miejsce.
Przez lata z Arethą pracowała matka Whitney Houston – Cissy Houston, śpiewając w chórkach. Franklin była matka chrzestną Whitney Houston[4]. Wywarła ogromny wpływ na wokalistkę, kształtując jej manierę i sposób śpiewania.
Wystąpiła w kilku filmach, m.in. obrazie lat 80. pt. Blues Brothers i jego kontynuacji z 2000 roku.
W 2008 roku organizacja PETA ogłosiła Franklin najgorzej ubraną kobietą roku[5].
W 2010 roku u artystki zdiagnozowano raka. Zespół lekarzy orzekł, że jest to rak nieoperacyjny[6].
