| Ariel אריאל | |
.jpg) Widok na Ariel | |
| Dewiza: brak | |
| Państwo |  Izrael |
| Dystrykt | Dystrykt Judei i Samarii |
| Burmistrz | Ron Nachman |
| Powierzchnia | 14,7 km² |
| Wysokość | 560 m n.p.m. |
| Ludność (2008) • liczba ludności • gęstość | 16 700 1 138 os./km² |
| Nr kierunkowy | +972 3 |
| Kod pocztowy | 40700 |
| Miasta partnerskie |  Heredia (Kostaryka) |
Położenie na mapie Izraela   Ariel אריאל | |
| Na mapach: | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa miasta | |
Ariel (hebr. אריאל; arab. اريئيل; pol. Lew Boga) - miasto położone w Dystrykcie Judei i Samarii w Izraelu. Jest to piąte największe osiedle żydowskie położone na terytoriach zdobytych przez Izrael w 1967.
Leży w zachodniej części Samarii na terytorium Autonomii Palestyńskiej, w otoczeniu arabskiego miasta Salfit, oraz arabskich wiosek Iskaka, Marda, Kira, Kifl Haris i Haris.
Spis treści |
W języku hebrajskim słowo "Ariel" (wymowa Ari'el) oznacza dosłownie Lew Boga. "Ari" (Lew) w hebrajskim jest synonimem męstwa i odwagi, a także symbolem plemienia Judy. W Starym Testamencie Ariel jest jedną z nazw Jerozolimy i Świątyni Jerozolimskiej (Księga Izajasza 29:1-8).
29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Rezolucję nr 181 w sprawie podziału Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Tutejsze tereny miały znajdować się w państwie arabskie i w wyniku Wojny o Niepodległość w 1948 znalazły się pod okupacją Jordanii.
Podczas Wojny sześciodniowej w 1967 ziemie te zajęły wojska izraelskie. 9 maja 1977 Siły Obronne Izraela utworzyły w tym miejscu posterunek wojskowy, który nazwano od pobliskiej arabskiej wioski Haris[1].
Na wiosnę 1978 grupa świeckich żydowskich osadników postanowiła założyć nowe osiedle w górzystym obszarze Samarii. Jako lokalizację wybrano strategiczne wzgórze położone na kierunku ewentualnego natarcia wojsk jordańskich na aglomerację miejską Tel Awiwu. W sierpniu 1978 grupa pierwszych osadników, na czele których stał Ron Nachman, utworzyła placówkę osiedleńczą nazwaną Ariel.
Pierwsi osadnicy mieszkali w namiotach, a prąd elektryczny był dostarczany przez agregat prądotwórczy. W okolicy nie istniały żadne drogi, a wodę dostarczano okresowo samochodem ciężarowym. W sierpniu 1978 liczba osadników wynosiła 70 rodzin. 1 września 1978 rozpoczął się pierwszy rok szkolny w Arielu. Z czasem namioty zastąpiono blokami wybudowanymi z prefabrykatów. Wybudowano kilka bloków mieszkalnych, szkołę i szpital.
W następnych latach osiedliło się tu wielu imigrantów z krajów byłego ZSRR, Ameryki Południowej, USA, Wielkiej Brytanii, Kanady i RPA. W 2005 zamieszkała tutaj grupa żydowskich osadników ewakuowanych ze Strefy Gazy.
W 1981 Ariel otrzymała status samorządu lokalnego, a w 1998 prawa miejskie[2].
27 października 2002 palestyński terrorysta-samobójca z Hamasu usiłował wedrzeć się do miasta Ariel. Po ostrzelaniu przez żołnierzy ochrony zamachowiec wysadził się przy stacji benzynowej. W zamachu zginęło 2 izraelskich żołnierzy, a 18 osób zostało rannych[3].
Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2008 roku w mieście żyło 16,7 tys. mieszkańców, wszyscy Żydzi[4].
Populacja miasta pod względem wieku (dane z 2006):
| Wiek (w latach) | Procent populacji w % |
|---|---|
| 0-4 | 6,9% |
| 5-9 | 7,3% |
| 10-14 | 7,7% |
| 15-19 | 8,2% |
| 20-29 | 19,6% |
| 30-44 | 19,9% |
| 45-59 | 19,0% |
| ponad 60 | 11,4% |
Źródło danych: Central Bureau of Statistics.
W mieście znajdują się 4 szkoły podstawowe i 3 szkoły średnie. Wśród tutejszych szkół znajdują się między innymi: Nachshonim, Ariel Makif, Aliza Begin, Miken, Yovel, oraz religijna szkoła Or Zvulun. Jest tu także centrum edukacji religijnej Chabad of Ariel[5].
We wschodniej części miasta znajduje się Uniwersytet Ariel Centrum Samarii (hebr. המרכז האוניברסיטאי אריאל בשומרון, HaMerkaz HaUniversitai Ariel BaShomron; ang. Ariel University Center of Samaria), który został założony w 1982 jako Academic College of Judea and Samaria. Na uniwersytecie uczy się 9,5 tys. żydowskich i arabskich studentów. Piewotnie był to college, który w 2005 podniósł swój status do uniwersytetu. Nazwę zmieniono na obecną w sierpniu 2007[6]. Uczelnia oferuje możliwość stopni naukowych w dziedzinach architektury, inżynierii wodno-lądowej, chemii, elektroniki, biologii, fizyki, opieki społecznej, fizjoterapii i zarządzania[7].
Na wschód od uniwersytetu znajduje się Centrum Inicjatyw Technologicznych (ang. Center for Technological Initiative), które specjalizuje się w rozwoju biotechnologii, medycyny, elektroniki i biochemii[8].
Na zachód od miasta znajduje się strefa przemysłowa Barqan (hebr. איזור התעשיה ברקן), którą utworzono w 1982. Swoją działalność prowadzi tutaj około 120 przedsiębiorstw i zakładów produkcyjnych, z branży spożywczej, dziewiarskiej, metalowej i tworzyw sztucznych. Zatrudnienie znajduje tutaj około 6 tys. pracowników, z których 60% stanowią Palestyńczycy z okolicznych arabskich wiosek. Dodatkowo obecnie rozbudowuje się nową strefę przemysłową Ariel Ma'arav, w której prowadzi swoją działalność 60 przedsiębiorstw i zakładów produkcyjnych[8].
W północno-zachodniej części miasta znajduje się nowoczesny Eshel Hashomron Hotel. Tutejszy basen kąpielowy z wodospadem jest jednym z najpiękniejszych w Izraelu. Jest to miejsce wypoczynku wielu Izraelczyków, a także popularne miejsce do organizowania takich imprez okolicznościowych jak np. śluby[9].
Z miasta można wyjechać lokalnymi drogami w kierunku wschodnim i zachodnim. Wyjeżdżając na zachód wjeżdża się na drogę nr 4775, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do arabskiego miasta Salfit, lub jadąc na północ dojeżdża się do drogi nr 505 
. Drogą nr 505 można jechać na wschód do arabskiej wioski Marda lub na zachód do drogi ekspresowej nr 5 
(Tel Awiw-Ariel). Wyjeżdżając z miasta na wschód również wjeżdża się na drogę nr 4775, którą jadąc na południowy zachód dojeżdża się do arabskiego miasta Salfit, lub jadąc na północny wschód dojeżdża się do wioski Iskaka.
| ||||||||||||||||||||
