| Arjen Robben | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Arjen Robben | |
| Data i miejsce urodzenia | 23 stycznia 1984 Bedum, Holandia | |
| Pozycja | pomocnik napastnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Bayern Monachium | |
| Numer | 10 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 2000–2002 2002–2004 2004–2007 2007–2009 2009– | FC Groningen PSV Chelsea Real Madryt Bayern Monachium | 46 (8) 56 (17) 67 (15) 50 (11) 62 (40) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2003– |  Holandia | 54 (17) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 24 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 24 maja 2012. | ||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | ||
Arjen Robben (ur. 23 stycznia 1984 w Bedum) – holenderski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika lub napastnika w Bayernie Monachium. Wicemistrz świata z 2010 roku.
Początkowo występował w FC Groningen. 3 grudnia 2000 roku zadebiutował w Eredivisie w zremisowanym 1:1 meczu z RKC Waalwijk[1]. Pierwszego gola strzelił 11 marca 2001 w spotkaniu z Ajaksem Amsterdam[2]. W sezonach 2000/2001 i 2001/2002 regularnie występował w pierwszym zespole Groningen. W 2002 roku przeszedł do PSV, w którym szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie. W sezonie 2002/2003 w rozgrywkach holenderskiej ekstraklasy zdobył 12 bramek, przyczyniając się do zdobycia mistrzostwa kraju. Ponadto w 2003 roku wraz z PSV wywalczył Superpuchar Holandii (w meczu z Utrechtem strzelił jednego z trzech goli dla swojego zespołu)[3]. Podczas gry w PSV wykryto u niego raka jądra, którego później udało mu się wyleczyć[4].
Latem 2004 roku za 12 milionów funtów przeszedł do Chelsea[5]. W Premier League zadebiutował 23 października w wygranym 4:0 meczu z Blackburn. Pierwszego gola dla Chelsea strzelił 2 listopada w spotkaniu Ligi Mistrzów z CSKA Moskwa, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 1:0[6]. W latach 2004–2007 regularnie występował w londyńskiej drużynie, wraz z nią wywalczył m.in. dwukrotnie mistrzostwo Anglii (2005, 2006)[7]. Ponadto w 2005 roku zdobył nagrodę Bravo Award[8]. W sierpniu 2007 roku został zawodnikiem Realu Madryt[9]. Przez następne dwa lata regularnie występował w jego barwach w rozgrywkach Primera División. Wraz z madryckim klubem zdobył mistrzostwo kraju (2008) oraz Superpuchar Hiszpanii (2008).
Latem 2009 roku przeszedł do Bayernu Monachium[10]. W nowym zespole zadebiutował 29 sierpnia w meczu z VfL Wolfsburg, w którym strzelił dwa gole i przyczynił się do zwycięstwa 3:0[11]. W sezonie 2009/2010 wraz z Bayernem dotarł do finału Ligi Mistrzów – zagrał w nim przez pełne 90 minut, zaś niemiecki klub przegrał 0:2 z Interem Mediolan[12]. Ponadto w 2010 roku z bawarskim zespołem został mistrzem Niemiec, zdobył puchar kraju (w finałowym spotkaniu z Werderem Brema strzelił jedną z czterech bramek[13]) oraz Superpuchar Niemiec. W sezonie 2011/2012 ponownie wraz ze swoim klubem dotarł do finału Ligi Mistrzów. Bayern przegrał w nim z Chelsea (1:1, k. 3:4), a on na początku dogrywki nie wykorzystał rzutu karnego – Petr Čech obronił jego strzał[14].
W 2001 roku wraz z reprezentacją do lat 20 uczestniczył w mistrzostwach świata w Argentynie. W turnieju tym był podstawowym zawodnikiem – zagrał w trzech meczach grupowych, zaś Holendrzy nie wywalczyli awansu do fazy pucharowej[15]. W kadrze seniorskiej zadebiutował 30 kwietnia 2003 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Portugalią[16]. Pierwszego gola strzelił 11 października w spotkaniu z Mołdawią, przyczyniając się do zwycięstwa 5:0[16]. W 2004 roku wystąpił w mistrzostwach Europy w Portugalii. Zagrał w czterech meczach, a w serii rzutów karnych ćwierćfinałowego meczu ze Szwecją strzelił decydującego o zwycięstwie Holendrów gola[17].
W 2006 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Niemczech. W turnieju tym zagrał w trzech meczach, a w grupowym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zdobył gola, zapewniając swojej reprezentacji zwycięstwo 1:0[15]. W 2008 roku uczestniczył w mistrzostwach Europy w Austrii i Szwajcarii – wystąpił w dwóch spotkaniach, a w pojedynku z Francją zdobył bramkę, przyczyniając się do wygranej 4:1[18]. W 2010 roku był podstawowym zawodnikiem reprezentacji w mistrzostwach świata w RPA, w których Holendrzy zajęli drugie miejsce. W afrykańskim turnieju Robben zagrał w pięciu meczach (m.in. w przegranym 0:1 finale z Hiszpanią) i strzelił dwa gole – w spotkaniu 1/8 finału ze Słowacją oraz w półfinałowym pojedynku z Urugwajem[15].
| |||||
| |||||||||||||||||
