| Artur Boruc | ||
.JPG) | ||
| Imię i nazwisko | Artur Boruc | |
| Data i miejsce urodzenia | 20 lutego 1980 Siedlce, Polska | |
| Pseudonim | Holy Goalie, Borubar, "Spaceman" | |
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 195 cm[1] | |
| Masa ciała | 90 kg[2] | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Fiorentina | |
| Numer | 1 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1995–1999 1999–2000 2000–2001 2001–2005 2005–2010 2010– | Pogoń Siedlce Legia II Warszawa → Dolcan Ząbki (wyp.) Legia Warszawa Celtic Fiorentina | 75 (1) 162 (0) 62 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2004- |  Polska | 46 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 5 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 9 października 2010. | ||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | ||
 Artur Boruc w Wikicytatach | ||
Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) – polski piłkarz, grający na pozycji bramkarza, wychowanek Pogoni Siedlce, od 14 lipca 2010 roku zawodnik Fiorentiny, od 2004 reprezentant Polski, uczestnik finałów Mistrzostwa Świata 2006 i Mistrzostw Europy 2008, regularnie występujący w Lidze Mistrzów.
Spis treści |
Pochodzi z usportowionej rodziny, jego ojciec w czasach młodości przez wiele lat uprawiał hokej na lodzie w barwach siedleckiej Pogoni. Boruc zainteresował się piłką nożną w drugiej klasie szkoły podstawowej. Na pierwszy trening 9-letniego Boruca zaprowadził jego starszy brat Robert w 1989. Wkrótce został pierwszym golkiperem zespołu juniorów młodszych Pogoni. W 1993 wziął udział z juniorami Pogoni w międzynarodowych mistrzostwach w piłce nożnej dzieci i młodzieży Dana Cup w duńskim Hjørring.
W wieku 16 lat Boruc zaliczył pierwszy mecz w gronie seniorów – w sezonie 1995/1996 zadebiutował w I zespole Pogoni, podczas ligowego spotkania przeciwko Orlętom Łuków o mistrzostwo ówczesnej III ligi. W sezonie 1997/1998 zdobył natomiast z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski.
W 1998 jako zawodnik reprezentacji Polski U-19 wystąpił na Stadionie Wojska Polskiego w sparingowym meczu z Legią Warszawa. Po udanym występie został zaproszony przez działaczy "Wojskowych" do uczestnictwa w obozie szkoleniowym na Sycylii, a następnie został zawodnikiem Legii. Na zmianę z Wojciechem Kowalewskim był bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy. Wiosną 2001 wrócił do Legii, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem. 8 marca 2002 zadebiutował w pierwszej lidze w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem Pucharu UEFA z FC Tbilisi.
W lipcu 2005 został wypożyczony do Celtic Glasgow (umowę podpisał 20 lipca 2005[3]), gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie za 1,5 mln. euro[4]. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
Pomimo przeprowadzki do Glasgow Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 roku, podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć pomiędzy warszawskimi kibicami, jak dopingował Legię w meczu z Wisłą Płock[5]. Jest ponadto członkiem "Stowarzyszenia Kibiców Legii Warszawa".
Władze klubu Celtic ukarały Artura Boruca grzywną 50 tysięcy funtów za złamanie zakazu picia alkoholu podczas przedsezonowego tournée Celticu w Holandii w 2008[6].
23 października 2008 Artur Boruc został ukarany przez komisję dyscyplinarną Scottish Football Association grzywną w wysokości 500 funtów oraz ostrzeżeniem przed podobnym tego typu zachowaniem w przyszłości, za obraźliwe gesty wykonywane w stronę kibiców Glasgow Rangers podczas spotkania derbowego, które miało miejsce 31 sierpnia 2008[7].
12 lipca 2010 ACF Fiorentina ogłosiła, że porozumiała się z Celtikiem w sprawie transferu Boruca i Polak podpisze z nią kontrakt po przejściu testów medycznych[8]. 14 lipca 2010 roku Fiorentina ogłosiła na swojej stronie internetowej, że Polak przeszedł testy medyczne i podpisał kontrakt z klubem[9]. Kwota transferu wyniosła 3,6 mln euro. Pierwsze tygodnie Boruca we Florencji nie były jednak udane, przegrał rywalizację o miano pierwszego bramkarza z Freyem. Dzięki kontuzji Francuza, która miała miejsce w październiku Boruc został pierwszym bramkarzem fiołków. Z wyjątkiem meczu z Romą, polski bramkarz był pewnym punktem swojej drużyny, swoją grą zmuszając Freya do odejścia z klubu przed początkiem sezonu 2011/2012.
Boruc zagrał jeden mecz w reprezentacji Polski U-17 oraz dwa w U-18. 28 kwietnia 2004 zadebiutował w pierwszej reprezentacji Polski. Prowadzona wówczas przez Pawła Janasa drużyna zremisowała w Bydgoszczy z Irlandią 0:0, a Boruc grał od 59. minuty. Początkowo był graczem rezerwowym, ale pod koniec eliminacji do Mistrzostw Świata 2006 po kontuzji Jerzego Dudka zajął miejsce w bramce drużyny narodowej.
15 maja 2006 selekcjoner Paweł Janas powołał go do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, gdzie bronił we wszystkich trzech spotkaniach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym, puszczając cztery bramki. Mimo rozczarowującego występu biało-czerwonych Boruc zebrał dobre recenzje, zwłaszcza za mecz z Niemcami, za grę w którym otrzymał gratulacje od Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[10].
Mimo dobrego występu na MŚ, Boruc nie był pierwszą opcją nowego selekcjonera reprezentacji Leo Beenhakkera w eliminacjach Mistrzostw Europy. W pierwszym meczu eliminacji zagrał Jerzy Dudek, a w następnych Wojciech Kowalewski. Dopiero na skutek kary za żółte kartki dla Kowalewskiego Boruc zajął miejsce w składzie na wyjazdowy mecz z Belgią 15 listopada 2006 i nie oddał go już do końca eliminacji. 28 maja 2008 Beenhakker powołał go do kadry na Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii[11].
Na Mistrzostwach Europy 2008 zagrał pełne 90. minut we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Austrią i Chorwacją. Mimo straconych 4 bramek (w tym jednej z karnego) podczas turnieju, Boruc zebrał za swoją postawę bardzo pochlebne recenzje, zarówno wśród fachowców polskich jak i zagranicznych. Zbigniew Boniek powiedział, że "jedynym piłkarzem światowej klasy w polskiej reprezentacji był Artur Boruc"[12], a Wojciech Kowalczyk oznajmił, że Boruc "wybronił tyle sytuacji sam na sam", że powinien zostać wytypowany do najlepszej jedenastki turnieju[13]. Trener drużyny Chorwacji Slaven Bilić skomentował, że "gdyby nie świetna gra bardzo dobrego bramkarza jakim jest Artur Boruc, już do przerwy prowadzilibyśmy 2:0"[14]. Bramkarz otrzymał najlepsze oceny ze wszystkich piłkarzy meczu Polska – Austria: 9 od SkySports i 8.0 od goal.com[15]. Od serwisu sport.pl dostał notę 6/6 za mecz z Chorwacją[16]. Po meczu z Austrią selekcjoner pozwolił mu opuścić zgrupowanie na jeden dzień, aby udał się do Warszawy w celu zobaczenia nowo narodzonego syna[17].
21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta Polski, wraz z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim, za "niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania" po zakończeniu meczu Polska – Ukraina[18]. Do kadry powrócił 11 października, kiedy to zagrał od pierwszej minuty w wygranym 2:1 meczu eliminacji Mundialu 2010 z Czechami. Po półtorarocznej przerwie w reprezentacji, powrócił na mecz Polska – Ukraina, zakończonym remisem 1:1. Po dwóch meczach rozegranych z orłem na piersi, Boruc został wyrzucony wraz z Michałem Żewłakowem z reprezentacji. Powodem takiej decyzji selekcjonera było aroganckie zachowanie obydwu zawodników wobec obsługi samolotu.
Artur Boruc jest jednym z piątki dzieci Władysława i Jadwigi Boruców, mając za rodzeństwo jednego brata (starszego od siebie Roberta) oraz trzy siostry: Katarzynę, Annę i Paulinę. W 2001 poślubił w Siedlcach Katarzynę Modrzewską. 11 czerwca 2008 w Warszawie przyszło na świat ich pierwsze dziecko – syn Aleksander. Para rozwiodła się w 2009 roku. Obecnie Boruc związany jest z Sarą Mannei, która 3 sierpnia 2010 urodziła mu córkę Amelię.[potrzebne źródło]
Boruc jest absolwentem szkoły zawodowej o specjalności mechanik samochodowy.
21 kwietnia 2007 Boruc uratował w Elder Park w Glasgow trójkę Polaków, w tym kobietę w zaawansowanej ciąży, przed grupą pijanych chuliganów[19][20]. Otrzymał za to specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play organizowanego przez Polski Komitet Olimpijski[21].
Stryjeczny brat Artura, Herbert, także był piłkarzem[22].
Jest wiernym kibicem Legii Warszawa, wielokrotnie deklarował także chęć ponownego grania w tej drużynie[23][24][25].
| Sezon | Klub | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 1998/99 | Pogoń Siedlce | ||
| 1999/00 | Legia II Warszawa | ||
| 2000/01 (j) | Dolcan Ząbki | ||
| 2000/01 (w) | Legia Warszawa | 0 | 0 |
| 2001/02 (j) | Legia Warszawa | 0 | 0 |
| 2001/02 (w) | Legia Warszawa | 5 | 0 |
| 2002/03 | Legia Warszawa | 12 | 0 |
| 2003/04 | Legia Warszawa | 26 | 1 |
| 2004/05 | Legia Warszawa | 26 | 0 |
| 2005/06 | Celtic F.C.  | 34 | 0 |
| 2006/07 | Celtic F.C. | 36 | 0 |
| 2007/08 | Celtic F.C. | 30 | 0 |
| 2008/09 | Celtic F.C. | 34 | 0 |
| 2009/10 | Celtic F.C. | 28 | 0 |
| 2010/11 | ACF Fiorentina  | 26 | 0 |
| 2011/12 | ACF Fiorentina | 36 | 0 |
*Stan na 5 maja 2012.
| |||||
| |||||||
| |||||||
| |||||
