| Augustyn I Z Bożej łaski i woli Narodu cesarz Meksyku | |
 | |
 Prezydent Rady Regencyjnej Meksyku | |
| Okres panowania | od 29 września 1821 do 18 maja 1822 |
| Cesarz Meksyku | |
| Okres panowania | od 19 maja 1822 do 19 marca 1823 |
| Następca | Augustyn II Hieronim |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Iturbide |
| Urodzony | 27 września 1783 w Morelii |
| Zmarł | 19 lipca 1824 w Padillii |
| Ojciec | José Joaquín de Iturbide |
| Matka | María Josefa de Arámburu |
| Żona | Anna Maria Huarte |
| Dzieci | Augustyn II Hieronim, Sabina, Juana María, Josefa, Ángel, María Isis, María Dolores, Salvador, Felipe Andrés, Agustín Cosme |
 Galeria w Wikimedia Commons | |
Augustyn I Kosma Damian de Iturbide y Arámburu, hiszp. Agustín I Cosme Damián de Iturbide y Arámburu (ur. 27 września 1783 w Morelii, zm. 19 lipca 1824 w Padillii) – meksykański wojskowy, dyktator, polityk. Po wygranej wojnie z Hiszpanią w 1822 r. ogłosił się cesarzem.
Urodził się w Valladolid de Michoacán (obecnie Morelia). Karierę rozpoczął w wojsku hiszpańskim gdzie pełnił służbę oficerską w Nowym Meksyku. Razem z armią rojalistyczną brał udział w tłumieniu powstania niepodległościowego. W 1820 r. dowodził oddziałami, które miały zniszczyć siły powstańcze dowodzone przez Vicente Guerrero. Jednak zamiast z nim walczyć przyłączył się do niego (co uczynił jednak w tajemnicy przed władzami hiszpańskimi). Razem w lutym 1821 r. wydali tzw. "Plan Iguala", który zawierał postanowienia odnośnie niepodległości Meksyku oraz ustanowienia monarchicznej formy rządów. Iturbide i Guerrero otrzymali poparcie całego społeczeństwa i zadali szereg porażek hiszpańskim wojskom kolonialnym. Ostatni hiszpański wicekról Juan O'Donojú ustąpił ze stanowiska 21 sierpnia 1821 r. i podpisał tzw.Traktat z Cordoby dzięki któremu Meksyk stał się niepodległym państwem. W ciągu miesiąca Iturbide został tymczasowym przywódcą rządu.
W 1822 r. ogłosił się cesarzem Agustínem I. Jego panowanie było okresem despotyzmu i nieporadnych rządów. 10 miesięcy później został zmuszony do abdykacji przez Antonio López de Santa Anna. Iturbide udał się na wygnanie do Włoch. Powrócił do Meksyku w 1824 r. Został wtedy aresztowany, uznany za zdrajcę i skazany przez kongres meksykański na karę śmierci. Wyrok został wykonany przez rozstrzelanie.
Jego żoną była Anna Maria Huarte, z którą miał 10 dzieci:
