Kraje najbardziej dotknięte kryzysem.
Azjatycki kryzys finansowy to kryzys finansowy, który rozpoczął się w czerwcu 1997. Katalizatorem była decyzja rządu Tajlandii o upłynnieniu kursu bahta, który był wcześniej powiązany z dolarem amerykańskim. Spowodowana ona była niemożliwością dłuższej obrony waluty przed atakami spekulantów. Gwałtowny spadek kursu bahta, a tym samym zwiększenie kosztów obsługi długu zagranicznego, doprowadziło kraj na skraj bankructwa. Kryzys szybko rozprzestrzenił się na inne kraje regionu. Najbardziej oprócz Tajlandii ucierpiały: Malezja, Filipiny, Indonezja, Singapur, Korea Południowa.
Do głównych czynników, które przyczyniły się do kryzysu zalicza się:[1]:
- deprecjacja jena w okresie bezpośrednio poprzedzającym kryzys i związany z tym spadek konkurencyjności towarów produkowanych krajach regionu;
- pokusa nadużycia - powszechnie zakładano, że państwo nie dopuści do upadku wielkich przedsiębiorstw (szczególnie istotne w przypadku koreańskich czeboli i indonezyjskich firm klanów rodzinnych powiązanych z administracją rządową);
- słabość lokalnych systemów bankowych i błędna polityka kredytowa banków - udzielanie kredytów podmiotom zagrożonym niewypłacalnością, koncentracja znacznej części kredytów w nielicznych branżach (często obarczonych znacznym ryzykiem), przekonanie banków zaciągających kredyty zagraniczne o roli państwa, które w każdym wypadku miałoby bronić stałego kursu walutowego;
- działalność kredytowa instytucji finansowych pozostających pod jeszcze słabszym nadzorem niż banki.
Skutki ekonomiczne kryzysu (1998)[2] | Kurs walutowy [%] | Zmiana PKB per capita [%] | Wzrost bezrobocia [%] | Spadek płacy realnej [%] |
|---|
| Filipiny |  27,9 | 2,7 |  21,5 | 2,0 |
| Indonezja | 70,9 | 14,4 | 36,2 | 41,0 |
| Korea Płd. | 32,1 | 7,4 | 161,5 | 9,3 |
| Malezja | 28,3 | 9,5 | 41,7 | 1,1 |
| Tajlandia | 24,2 | 11,4 | 277,8 | 7,4 |
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
27,9
21,5
