| Babimost | |||||
 Ratusz w Babimoście | |||||
| |||||
| Państwo |  Polska | ||||
| Województwo | lubuskie | ||||
| Powiat | zielonogórski | ||||
| Gmina | Babimost gmina miejsko-wiejska | ||||
| Założono | XIII wiek | ||||
| Prawa miejskie | 1397 | ||||
| Burmistrz | Bernard Radny | ||||
| Powierzchnia | 3,65[1] km² | ||||
| Ludność (2010/2011) • liczba • gęstość | 4 263[1] 1 146 os./km² | ||||
| Strefa numeracyjna | (+48) 68 | ||||
| Kod pocztowy | 66-110 | ||||
| Tablice rejestracyjne | FZI | ||||
Położenie na mapie Polski   Babimost | |||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) | 4081109014 | ||||
Urząd miejski Rynek 366-110 Babimost | |||||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||||
 Hasło Babimost w Wikisłowniku | |||||
| Strona internetowa | |||||
Babimost (niem. Bomst) to miasto w woj. lubuskim, w powiecie zielonogórskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Babimost. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.
Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 4180 mieszkańców.
Spis treści |
Najstarsza wzmianka pochodzi z 1257 r. Babimost posiadał już wówczas zabudowę typu miejskiego. Władysław Łokietek w 1332 r. włączył miasto trwale do Królestwa Polskiego i ustanowił w nim starostwo niegrodowe. Prawa miejskie w 1397 r. zostały nadane przez króla Władysława Jagiełłę. Od roku 1524 uruchomiono w Babimoście komorę celną[2]. W 1530 r. król Zygmunt Stary udzielił miastu znacznych przywilejów zrównując prawa miejskie z prawami miejskimi Poznania[2]. Rozkwit miasta nastąpił w połowie XVII wieku. W 1656 r. miasto było dwukrotnie spalone przez wojska szwedzkie. W tym czasie Krzysztof Żegocki starosta babimojski organizuje partyzantkę na Ziemi Babimojskiej. W połowie XVIIIw. w Babimoście proboszczem był historyk piśmiennictwa polskiego i bibliograf Jan Daniel Janocki[3]. Po 1793 r. Babimost znalazł się w granicach Prus. W latach 1807–1815 Babimost należał do Księstwa Warszawskiego[4]. W 1905 w mieście mieszkało 1.985 osób, w tym 84,9% Niemców, 13% Polaków i 2% Żydów. 55,2% ludności było katolikami, zaś 42,7% - ewangelikami[5]. Podczas Powstania Wielkopolskiego zajęty przez oddział powstańczy pod dowództwem Józefa Kudlińskiego, zakreślając najdalszy zasięg Powstania na zachodzie. Mimo tego, na mocy Traktatu Wersalskiego, w 1919 r. Babimost pozostał w granicach Niemiec. Do Polski powrócił po 152 latach zaboru dopiero po II wojnie światowej w 1945 r. Obecnie ośrodek usługowy z drobnym przemysłem (drzewny, skórzany i dziewiarski). Ośrodek regionu etnograficznego zwany Babimojszczyzną (zachowany folklor wielkopolski, stroje ludowe, pieśni).
W Babimoście znajduje się siedziba dekanatu rzymskokatolickiego należącego do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi wojewódzkie:
Od 7 października 2010 roku funkcjonuje także obwodnica Babimostu (główny cel to odciążenie miasta od wielkich samochodów ciężarowych). Wybudowana obwodnica miasta Babimost o długości 5,303 km, łączy ze sobą wyloty dróg wojewódzkich nr 303, 304 i 313 oraz drogi gminne.
4 km na południowy zachód od Babimostu znajduje się port lotniczy Zielona Góra-Babimost, który został zbudowany w latach pięćdziesiątych XX w. Przez miasto przebiega linia kolejowa: Zielona Góra - Poznań (zelektryfikowana) - na stacji w Babimoście odgałęzia się bocznica towarowa do lotniska. Czynne są trzy tory, jednak ruch osobowy odbywa się głównie na torze drugim. Na stacji zatrzymują się takie pociągi TLK jak d. "Zielonogórzanin" z Warszawy Wschodniej do Zielonej Góry oraz d. "Bachus" z Gdyni Głównej do Zielonej Góry. Od nowego rozkładu jazdy PKP został zlikwidowany jedyny pociąg kategorii EIC "Lech" przejeżdzający przez Babimost. Na przestrzeni sierpnia i listopada na stacji były prowadzone prace, podczas których zostały wymienione rozjazdy, zwrotnice, wymienione szyny i podkłady na torze numer 2 oraz wysypany nowy tłuczeń. W niedługim czasie jest zaplanowana budowa ekranów dźwiękochłonnych przy przejazdach kolejowych.
Unihokej UKS Fenomen Babimost:
Piłka nożna:
Zamek na Winnicy w Babimoście, dziś nie istniejący
Szkoła Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Babimoście
Kościół ewangelicki z XVIII wieku
| |||||||
| ||||||||||||||
| |||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
