| Back to the Egg | ||
| Okładka płyty | ||
| Album studyjny grupy Wings | ||
| Wydany | 8 czerwca 1979 | |
| Nagrywany | 29 czerwca 1978 – 1 kwietnia 1979 | |
| Gatunek | rock | |
| Długość | 42:01 (53:36 wersja zremasterowana) | |
| Wytwórnia | Parlophone, EMI | |
| Producent | Paul McCartney i Chris Thomas | |
| Płyta po płycie | ||
| Back to the Egg (1979) | ||
Back to the Egg – ostatni album Paula McCartneya, jaki nagrał ze swoją grupą Wings (z ang. skrzydła). To także pierwszy album wydany przez Columbia Records po opuszczeniu w 1978 roku Capitol Records, z którą jak dotąd był związany. Tytuł albumu wiąże się z chęcią powrotu do rockandrollowych korzeni.
Spis treści |
Po wydaniu London Town i opuszczeniu zespołu przez gitarzystę Jimma McCullocha i perkusistę Joe Englisha, Paul McCartney zatrudnił dwóch nowych muzyków (gitarzystę Laurence'a Jubera i perkusistę Steve'a Holley), z którymi nagrał ten niezwykle surowo brzmiący rockandrollowy album. Za sprawą tego krążka Wingsi wrócili do wielkiej gry.
McCartney ponadto zdecydował, że producentem jego nowego albumu będzie Chris Thomas (szkolił się jako producent w czasie sesji do podwójnego albumu The Beatles (1968) zwanego Białym Albumem). Pod koniec czerwca 1978 roku ostatnie wcielenie Wingsów (chodzi o skład) pojechało do Spirit of Ranachan Studios. Były to studia mieszczące się na farmie McCartneya w Szkocji. Nagrano tam pierwszą wersję Ballroom Dancing zamieszczoną na albumie Tug of War. Następnie we wrześniu przenieśli się do Lympne Castle w Kent, a w październiku zorganizowali jedyną w swoim rodzaju specjalną sesję w legendarnym Abbey Road Studios. W listopadzie i grudniu sesje mają miejsce w Replica Studios (jest to replika studia 2 w Abbey Road Studios). W marcu cały zespół wraca do studia 2 w Abbey Road Studios, gdzie nagrywa z przerwami do kwietnia.
3 października Wingsi nagrali z udziałem wielu gwiazd rocka, dwie piosenki Rockestra Theme i So Glad To See You Here. Ta jednodniowa supergrupa występowała pod wspólnym szyldem "Rockestra". Oprócz muzyków Wings w skład tego zespołu wchodzili: Pete Townshend (z The Who), David Gilmour (z Pink Floyd), John Paul Jones i John Bonham (z Led Zeppelin). W wywiadzie z 2001 roku dla stacji VH1 Paul przyznał, że Keith Moon także miał wziąć udział w nagraniach, lecz zmarł miesiąc przed sesją.
Chętni do realizacji nowego materiału Wingsi wydali taneczny singel Goodnight Tonight / Daytime Nighttime Suffering w marcu 1979, który szybko stał się wielkim światowym hitem i wypromował album Back to the Egg, choć obu tych piosenek na orygnialnym albumie nie usłyszymy!
Gdy album się ukazał krytycy nie zostawili na nim suchej nitki. Podkreślają ponadto, że Wingsi zarówno rozpoczęli jak i zakończyli działalność wydając swoje najsłabsze albumy. Album w oczach McCartneya nie jest zły, co więcej jest jego ulubionym albumem. Pozostał on najbardziej niedocenionym albumem w całej karierze McCartneya.
Gdy McCartney skończył pracę nad "Back to the Egg" podjął decyzję o nagraniu solowego albumu. W tym celu zamknął się znów w swoich studiach na szkockiej farmie i rozpoczął nagrania. Wszystkie piosenki stworzył sam, wzorując się na swoim debiutanckim krążku McCartney z 1970 roku. Pomimo tego, że Paul planował dalsze występy z Wingsami, jego nowe piosenki sugerowały zupełnie coś innego. Słychać w nich wyraźnie, że Paul zamierza skoncentrować się na działalności solowej i rozwiązać zespół. Materiał nagrany latem 1979 znalazł się na albumie McCartney II.
Wszystkie piosenki napisane przez McCartneya z wyjątkiem (patrz nawiasy)
W 1993 roku "Back to the Egg" została zremasterowana i wydana na CD jako część serii The Paul McCartney Collection. Płyta ta zawierała dodatkowo piosenkę Daytime Nighttime Suffering oraz piosenki z solowego świątecznego singla z 1979 roku Wonderful Christmastime i Rudolph The Red-Nosed Reggae.
Kolorem pomarańczowym zaznaczono singel niealbumowy.
Kolorem błękitnym zaznaczono singel niealbumowy, ale przynajmniej jedną ze stron zamieszczono już na reedycjach.
Single
| Okładka | Data wydania | strona A | strona B | Certyfikat | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| foto | (UK) 23 marca 1979 r. (US) 15 marca 1979 r. | Goodnight Tonight | Daytime Nightime Suffering | 5 (8 tyg.) | 5 (16 tyg.) | (UK) srebrna płyta |
| foto | (UK) 1 czerwca 1979 r. | Old Siam Sir | Spin It On | 35 (6 tyg.) | X | X |
| foto | (US) 5 czerwca 1979 r. | Getting Closer | Spin It On | X | 20 (10 tyg.) | X |
| foto | (US) 14 sierpnia 1979 r. | Arrow Through Me | Old Siam, Sir | X | 29 (10 tyg.) | X |
| foto | (UK) 16 sierpnia 1979 r. | Getting Closer | Baby's Request | 60 (3 tyg.) | X | X |
| foto | (UK) 16 grudnia 1979 r. (US) 20 grudnia 1979 r. | Wonderful Christmastime | Rudolph The Red-Nosed Reggae | ? ? | ? ? | X |
Album
| Okładka | Data wydania | nazwa albumu | Certyfikat | ||
|---|---|---|---|---|---|
| foto | 8 czerwca 1979 r. | Back to the Egg | 6 (15 tyg.) | 8 (24 tyg.) | (UK) złota płyta (US) platynowa płyta |
Niestety reakcja krytyki po ukazaniu się albumu nie była najlepsza, odbiło się to także na pozycji albumu na listach przebojów. Back to the Egg osiągnął zaledwie 6. miejsce na brytyjskich listach przebojów i 8. na amerykańskich. Pomimo tego Back to the Egg osiągnęło status platynowej płyty.
Pierwszym singlem był "Old Siam Sir" osiągnął on 27. miejsce w Wielkiej Brytanii. Kolejnym singlem był "Getting Closer", który osiągnął 20. miejsce w USA., a później z Baby's Request na stronie B doszedł do 60. miejsca w Wielkiej Brytanii. Ostatnim singlem z płyty był "Arrow Through Me" i doszedł do 29. pozycji w USA.
Ponadto na singlu wydano Goodnight Tonight (z piosenką "Daytime Nightime Suffering" dodaną jako bonus ze strony B), który zajął 6. miejsce na brytyjskich listach przebojów i 5. na amerykańskich. Świąteczny singel "Wonderful Christmastime / Rudolph The Red Nosed Reggae" doszedł do 16. miejsca w Wielkiej Brytanii.
Teledyski:
Film:
reż. Keef & Co.
znajdziemy w nim teledyski (te same wersje co powyżej) do utworów: Getting Closer / Arrow Through Me / Spin It On/ Winter Rose – Love Awake / Baby's Request / Old Siam Sir / Again And Again And Again / Goodnight Tonight
Paul McCartney: gitara basowa, producent
Linda McCartney: keyboard
David Gilmour: gitara
Speedy Acquaye: perkusja
Tony Ashton: keyboard
John Bonham: perkusja
Tony Carr: perkusja
Howie Casey: róg
Ray Cooper: perkusja
Tony Dorsey: róg
Steve Holly: perkusja
Kenny Jones: perkusja
Laurence Juber: gitara
Denny Laine: gitara
Hank Marvin: gitara
Morris Pert: perkusja
Thadeus Richard: róg
Pete Townshend: gitara
Chris Thomas: producent
| ||||||||||||||
| ||||||||