| Bagnica torfowa | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematyka[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny naczyniowe | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | Euphyllophyta | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny nasienne | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | okrytonasienne | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | jednoliścienne | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | żabieńcowce | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | bagnicowate | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | bagnica | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | bagnica torfowa | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Scheuchzeria palustris L. Sp. pl. (1753) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kategoria zagrożenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
Bagnica torfowa, drążnica, błotnica sitowa (Scheuchzeria palustris L.) – gatunek rośliny, jedyny przedstawiciel rodzaju bagnica (Scheuchzeria L.), który jest jedynym rodzajem rodziny bagnicowatych (Scheuchzeriaceae F. Rudolphi).
Spis treści |
Występuje w umiarkowanej strefie półkuli północnej, na terenie Europy, Ameryki Północnej i Azji. W Europie zwarty obszar zasięgu tego gatunku obejmuje południową część Półwyspu Skandynawskiego, wschodnią część Niżu Środkowoeuropejskiego, Alpy i Niż Wschodnioeuropejski[2]. W Polsce jest dość rzadki. Najliczniej występuje na Pomorzu, Pojezierzu Mazurskim, Polesiu i Roztoczu. Na pozostałych obszarach niżu i w Sudetach występuje na rozproszonych stanowiskach. W Karpatach jest bardzo rzadki i występuje tylko na kilku stanowiskach w Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej i na jednym stanowisku w Tatrach (Toporowy Staw Wyżni)[2].
Bylina, geofit. Rośnie na torfowiskach wysokich i przejściowych. Wymaga stanowisk podmokłych i dobrze naświetlonych. Roślina wiatropylna. Kwitnie od maja do lipca.
W Polsce gatunek rzadko spotykany, narażony na wyginięcie, objęty ochroną ścisłą. W ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się spadek liczby stanowisk. Ginie wskutek osuszania i eksploatacji torfowisk.
Roślina umieszczona na Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (2006)[3] w grupie gatunków wymierających (kategoria zagrożenia E).
Bagnica i rodzina bagnicowate zaliczane są do rzędu żabieńcowców i zajmują w jego drzewie filogenetycznym następującą pozycję[1]:
| żabieńcowce |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa jednoliścienne (Liliopsida Brongn.), podklasa żabieńcowe (Alismatidae Takht.), nadrząd Alismatanae Takht., rząd świbakowce Juncaginales Hutch., rodzina bagnicowate (Scheuchzeriaceae F. Rudolphi, pub. Syst. Orb. Veg.: 28. 1830.), rodzaj bagnica (Scheuchzeria L. 1753)[4].