| Band of Joy | |
| Pochodzenie |  Wielka Brytania |
| Gatunek | rock |
The Band of Joy – zespół rockowy z Birmingham działający w latach ’60.
Znany jest z tego, że w jego składzie znajdowali się Robert Plant i John Bonham, przyszli członkowie Led Zeppelin.
Grupa została założona w roku 1966 przez Planta, jednak konflikty z managerem zespołu sprawiły, że po kilku miesiącach Plant odszedł. Próbował wtedy założyć własny zespół Band of Joy, co jednak się nie udało. Ostatnie wcielenie zespołu, w którym Plant grał już wraz z Johnem Bonhamem, istniało od 1967 do połowy 1968 roku. The Band of Joy był zespołem grającym soul i bluesa, a szczególną popularnością cieszył się wśród Modsów w Birmingham. Na początku roku 1968 muzycy zarejestrowali kilka nagrań demo, ale w maju tego roku zakończyli działalność, po tym jak nie uzyskali kontraktu nagraniowego.
W pewnym momencie na gitarze prowadzącej grał Dave Pegg, który później grał na gitarze basowej w zespołach Fairport Convention i Jethro Tull. Kiedy w 1986 roku Plant zaśpiewał wraz z Fairport na Cropredy Festival, Pegg wspomniał, że to właśnie Plant wylał go z zespołu.
Plant wraz z Johnem Bonhamem ostatecznie przyłączyli się do Led Zeppelin. Kevyn Gammond (pseudonim "Carlisle Egypt") i Paul Lockey stworzyli później zespół grający country-rocka o nazwie Bronco, wraz z wokalistą Jessem Rodenem, basistą Johnem Pasternakiem, perkusistą Pete Robinsonem i gitarzystą Robbiem Bluntem, muzykiem który w wiele lat później towarzyszył na scenie Robertowi Plantowi. Zespół nagrał dwa albumy i zakończył karierę po poważnym wypadku drogowym.
W roku 1977 Gammond i Lockey powrócili do pomysłu na Band of Joy i zaczęli grać wraz z Pasternakiem, Robinsonem i klawiszowcem Michaelem Chetwoodem. W 1978 roku zaprosili Planta i Bonhama do zagrania na ich albumie, lecz propozycja ta nie została przyjęta. Przed rozpadem w roku 1983 grupa wydała jeszcze drugi album.
Roadies
