Bankowy papier wartościowy

Bankowy papier wartościowy (BPW) – instrument finansowy (papier wartościowy), uregulowany w polskim prawie bankowym, który służy gromadzeniu przez banki środków pieniężnych w złotych lub w innej walucie wymienialnej. Zgodnie z ustawą, instrument ten musi zawierać w nazwie słowa "bankowy papier wartościowy" (art. 90 Prawa bankowego). Emisja określonych BPW może być uzależniona od zgody Prezesa NBP.

[edytuj] Rodzaje BPW

• materialne i zdematerializowane,
• imienne i na okaziciela,
• o stałym i zmiennym oprocentowaniu,
• w walucie polskiej i obcej.

[edytuj] Treść BPW

Treść bankowego papieru wartościowego obejmuje:

1) wartość nominalną,

2) zobowiązanie banku do:

• naliczenia określonego oprocentowania według ustalonej stopy procentowej,
• dokonania wypłaty oznaczonej kwoty osobie uprawnionej, w określonych terminach; osoba uprawniona nie może żądać od banku wykupu papieru przed upływem terminu, o ile treść papieru nie stanowi inaczej,

3) oznaczenie posiadacza papieru wartościowego, jeżeli jest to papier imienny, lub adnotację, że jest to papier wartościowy na okaziciela,

4) zasady przenoszenia praw wynikających z papieru wartościowego,

5) numer papieru wartościowego i datę emisji,

6) podpisy osób upoważnionych do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku.

W treści bankowego papieru wartościowego, jak również w podanej przez emitenta do publicznej wiadomości informacji o warunkach emisji, nie mogą być zamieszczane porównania z warunkami emisji papierów wartościowych innych emitentów.

[edytuj] Bibliografia

• Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, rozdział 7 (art. 89-92).
• J. Kudła, Instrumenty finansowe i ich zastosowania, wyd. Key Text, Warszawa 2009.