Barry Trotter – postać fikcyjna, bohater serii książek Michaela Gerbera, pomyślanych jako parodia Harry’ego Pottera.
Książki Gebera, zawierając z jednej strony wiele ironicznych aluzji pod adresem książek autorstwa J. K. Rowling, skupiają się jednak na wyśmiewaniu potwora marketingowego, jakim stał się Harry. Dotychczas ukazały się następujące części:
Serię o Barrym Trotterze na język polski przełożyła Paulina Braiter-Ziemkiewicz. W Polsce wszystkie trzy tomy wydane zostały w 2006 roku nakładem wydawnictwa MAG.
Spis treści |
Barry Trotter ma (w pierwszym tomie trylogii) 22 lata i wciąż studiuje w Szkole Magii Hokpok (ang. Hogwash), bowiem poświęcone mu książki J. G. Rollins zapewniają mu komfortową sytuację, która pozwala mu na swoistą beztroskę.
W drugim tomie ma 38 lat. Poza tym, ma żonę Herbinę Gringor, syna Nigela (lat 11) i córkę Fionę (lat 3). Nigel jest, w przeciwieństwie do siostry, całkowicie niemagiczny. Barry i Herbina odwożą Nigela do Hokpoku, gdzie ma odbyć się zjazd absolwentów. Na ceremonii rozpoczęcia roku dochodzi do wypadku, w wyniku którego ginie dyrektor Alpo Bubeldor. Barry i Herbina zostają tymczasowymi dyrektorami. Niedługo potem Barry zapada na juniorazję i zaczyna młodnieć, co najprawdopodobniej skończy się śmiercią w męczarniach w wyniku osiągnięcia wieku zerowego. Herbina wynajduje coraz obrzydliwsze metody zatrzymania młodnienia...
W trzecim tomie Barry ma 39 lat i wygląda jak dziewięciolatek. Pod przymusem Herbiny zapisuje się na terapię do szkolnego psychiatry, Ernsta Ritalina. Ten zaczyna hipnotyzować Barry’ego i przeszukiwać jego przeszłość, sądząc, że tam tkwi klucz do zatrzymania młodnienia Trottera. Akcja powraca do piątej klasy...
Barry Trotter - parodia Harry’ego Pottera. Trotter jest prawdopodobnie najlepszą z parodii swojego odpowiednika. Jest przedstawiony jako arogancki, sadystyczny oportunista. Pozostaje w Hokpoku na wiele dodatkowych lat nie zdając, czym bardzo denerwuje Alpo Bubledora. Barry stał się sławny po serii książek napisanych przez J. G. Rollins (parodii J. K. Rowling). W następnych częściach cierpi na juniorazję.
Lon Gwizzley (ang. Lon Measley) - parodia Rona Weasleya. Najbliższy przyjaciel Barry’ego, przeżył tragiczny wypadek w czasie meczu quitkitu (parodia quidditcha) – palanciarz (odpowiednik pałkarza) przebił mu głuszkiem (tłuczkiem) głowę na wylot. Pani Pomeferitte zastąpiła uszkodzony narząd mózgiem golden retrievera. W efekcie Lon uzyskał umysł siedmiolatka oraz psie skłonności (np. do ciągłego lizania się).
Herbina Gringor (ang. Ermine Cringer) - parodia Hermiony Granger, jako jedyna z trójki przyjaciół skończyła szkołę i podjęła pracę, ucząc w Akademii Świętego Hilarego dla Ledwo Magicznych. Przedstawiona jest także jako osoba posiadająca zawsze odzywające się libido.
Terrence "Terry" Vielokont - parodia Lorda Voldemorta. Jest największym wrogiem Barry'ego Trottera. Jest miliarderem kontrolujący w mniejszym (rzadko) lub większym (częściej) stopniu każdy przemysł na świecie. Autor podkreśla wiele razy jego niemiecki strój, zwracając głównie uwagę na pikielhaubę. Mówi z akcentem zbliżonym do Pratchettowskich wampirów, a raczej w tym przypadku vampiróv. Znany jest też z tego, że ciągle dokonuje zamachów na życie Barry’ego, który nawet współczuje Lordowi Ciemniaków tego, że nigdy się nie udają.
Alpo Bubeldor - parodia Albusa Dumbledore’a. Dyrektor Hokpoku, który informuje Barry’ego o konieczności przerwania produkcji filmu o nim, gdyż grozi to zamknięciem szkoły. Śmierdzi naftaliną i ma skłonności pedofilskie. Ulubiony obiekt drwin w Hokpoku. Od Ferda i Jorgego dostał dodatkowego, aczkolwiek niesprawnego członka, za co obaj wylecieli ze szkoły.
