| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Spis treści |
Miejsca w świecie Harry'ego Pottera – miejsca występujące w książkach z cyklu Harry Potter autorstwa Joanne K. Rowling.
Córka Roweny Ravenclaw, Helena, ukradła matce diadem i uciekła do Albanii. Pomimo, iż wróciła potem do Wielkiej Brytanii, zostawiła diadem ukryty w dziupli w albańskim lesie. Setki lat później Lord Voldemort przekonał Helenę (była już ona wtedy duchem zwanym Szarą Damą), by wyjawiła mu miejsce ukrycia diademu. Znalazł go i zabił albańskiego wieśniaka, by zamienić diadem w horkruksa.
Po swoim upadku Voldemort wrócił do Albanii, by ukryć się tam na jakiś czas i powrócić do sił. Latem 1991 roku Quirell przebywał w lasach w Albanii. Spotkał wtedy Voldemorta, który przekonał go, by pomógł mu pokonać Harry'ego Pottera. Po nieudanej próbie Voldemort ponownie wrócił do kraju. Dwa lata później odnalazł go tam dawny sługa, Glizdogon, który pomógł mu odzyskać ciało.
Akademia Magii Beauxbatons – francuska koedukacyjna szkoła magii dla czarownic oraz czarodziejów (w książce; w filmie powiedziane jest, że szkoła przyjmowała jedynie dziewczynki). Beauxbatons należy do trzech największych europejskich Szkół Magii. W serii Harry Potter wspomnina się o jedynej, aktualnej dyrektorce tej magicznej akademii Madame Olimpii Maxime. Herbem szkoły są dwie skrzyżowane złote różdżki, każda tryskająca trzema gwiazdami. Uczennice akademii noszą jedwabne bladoniebieskie szaty.
Na Turniej Trójmagiczny uczniowie tej szkoły przybyli powozem zaprzężonym w olbrzymie, latające konie, którymi później opiekował się gajowy Hogwartu, Hagrid. Reprezentantką szkoły Beauxbatons w Turnieju Trójmagicznym w 1994 roku była Fleur Delacour.
W czasie finałowego meczu 422 Mistrzostw Świata w Quidditchu Irlandia pokonała reprezentację Bułgarii wynikiem 170:160, mimo że szukający bułgarskiej drużyny pierwszy złapał znicz.
Azkaban – więzienie dla czarodziejów, którzy popełnili najcięższe przestępstwa w czarodziejskim świecie. Zsyłani do niego byli przede wszystkim śmierciożercy, poplecznicy Lorda Voldemorta. Było kontrolowane przez Ministerstwo Magii. Więzienia strzegli dementorzy, wysysający z ludzi wszelką radość i szczęśliwe wspomnienia. Ich potężna moc sprawiała, że uwięzieni w Azkabanie czarodzieje tracili zmysły, pogrążając się w swoich najgorszych wspomnieniach. Więzienie znajdowało się na wyspie, gdzieś na Morzu Północnym, co sprawiało, że niezwykle trudno z niego uciec.
Jedyną osobą, której udało się stamtąd uciec bez pomocy z zewnątrz, był Syriusz Black, który spędził w Azkabanie dwanaście lat (1981 - 1993), tocząc z dementorami psychiczną batalię o przetrwanie. Z Azkabanu uciekli również śmierciożercy, jak uważało Ministerstwo Magii do swojej skrzynki kontaktowej, czyli Syriusza Blacka oraz Barty Crouch Jr. Potem dementorzy wymknęli się spod kontroli Ministerstwa i działali na korzyść Voldemorta.
Dolina Godryka – miejscowość w Wielkiej Brytanii, w której mugole współżyli z nieliczną grupą osiadłych tam czarodziejów i czarownic. Nazwa tej doliny wzięła się od założyciela jednego z domów w Hogwarcie, Godryka Gryffindora, który prawdopodobnie właśnie tam się urodził. Treść powieści wskazuje na istnienie tego miejsca w Walii[1].
Cmentarz – miejsce w Dolinie Godryka, w którym znajdowały się groby rodziców Harry'ego Pottera i członków rodziny Dumbledore'a, jak również jednego z trzech braci Peverell – Ignotusa.
Dom Bathildy Bagshot – dom w Dolinie Godryka, w którym przez wiele lat mieszkała Bathilda Bagshot. Znajdował się między placem w miejscowości a domem Potterów. Przed domem znajdowała się krótka ścieżka prowadząca przez niewielki ogród. W salonie znajdował się kominek, na którym stały fotografie. Na pierwszym piętrze znajdowała się sypialnia właścicielki.
Mieszkał tam Gellert Grindelwald w czasie, gdy przybywał do Doliny Godryka w poszukiwaniu peleryny-niewidki, jednego z Insygniów Śmierci.
Dom Potterów – dom w Dolinie Godryka, w którym James i Lily Potterowie, wraz z niemowlęcym synem Harrym ukrywali się przed Lordem Voldemortem. Miejsce to zasłynęło z upadku Voldemorta podczas próby zabicia małego Harry'ego Pottera w nocy 31 października 1981 roku. Później stał tam pomnik w postaci zrujnowanego domu upamiętniający noc, podczas której nastąpił upadek Voldemorta.
Dwór Malfoyów – rezydencja znajdująca się w Wielkiej Brytanii, należąca do rodziny Malfoyów: Lucjusza, Dracona i Narcyzy. Znajdowała się w hrabstwie Wiltshire.
Forest of Dean – las w hrabstwie Gloucestershire, w którym Hermiona biwakowała kiedyś wraz ze swoimi rodzicami.
Pod koniec 1997 przebywali tutaj Hermiona, Harry i Ron w czasie, gdy szukali horkruksów.
Hogsmeade – wioska w pobliżu Hogwartu, którą uczniowie klas trzecich i wyżej mogą odwiedzać w wyznaczonych przez nauczycieli terminach, jeśli mają pozwolenie od opiekuna. Jest to jedyna wioska w Wielkiej Brytanii, w której mieszkają sami czarodzieje.
Little Hangleton – wioska w Wielkiej Brytanii zamieszkana głównie przez mugoli.
Cmentarz – miejsce, w którym spoczywały zwłoki członków rodziny Lorda Voldemorta.
W czasie Turnieju Trójmagicznego Voldemort zwabił tam Harry'ego Pottera za pomocą świstokliku. Glizdogon zabił Cedrika, a Harry'ego zranił. Użył krwi Harry'ego (krew wroga), swojej ręki (ciało sługi) oraz kości ojca Voldemorta, Toma Riddle'a (kość przodka), by przywrócić swemu panu ciało. Po odzyskaniu ludzkiej postaci czarnoksiężnik pojedynkował się z Potterem.
Dom Gauntów – rodzinny dom Lorda Voldemorta w Little Hangleton. Mieszkała w nim również jego matka, wuj oraz dziadek.
Dom Riddle'ów – najbardziej okazały i największy budynek w Little Hangleton, stał na wzgórzu ponad wioską, a wokoło niego rozpościerał się wielki aksamitnozielony trawnik. W tym domu mieszkał Tom Riddle (senior) razem ze swoją matką i ojcem. Pewnej sierpniowej nocy 1943, Voldemort mając zaledwie 16 lat przybył do domu swojego ojca, zabijając go i swoich dziadków. Po śmierci Riddle'ów posiadłość popadła w ruinę. Mieszkańcy Little Hangleton woleli się do niego nie zbliżać, myśląc że w nim straszy. Pod koniec wakacji 1994 roku przebywał w tym domu Lord Voldemort razem z Glizdogonem. Voldemort zabił w tym domu również Franka Bryce'a – ogrodnika i dozorcę Domu Riddle'ów.
Little Whinging – dzielnica w hrabstwie Surrey. Miejsce zamieszkania rodziny Dursleyów, a także (do momentu ukończenia 17 lat) Harry'ego Pottera. Mieszkańcy Little Whinging szczycą się ze swoich pięknych okazałych domów.
Privet Drive 4 – adres posiadłości Dursleyów, a także (do momentu ukończenia 17 lat) Harry'ego Pottera.
Charing Cross Road – ulica w Londynie. Znajdowały się przy niej księgarnie i antykwariaty oraz ukryty przed mugolami pub Dziurawy Kocioł.
Dziurawy Kocioł – pub przy ulicy Charing Cross Road w Londynie. Był niewidoczny dla mugoli. Pierwszą właścicielką baru była Daisy Dodderidge. Przez jego tylne wyjście można było się dostać na ulicę Pokątną. Wystarczyło zastukać różdżką w trzecią cegłę na lewo nad śmietnikiem.
Grimmauld Place 12 – adres rodowej posiadłości Blacków. Po odrodzeniu się Voldemorta, dom ten został Kwaterą Główną Zakonu Feniksa. Po śmierci Syriusza, właścicielem domu, na mocy testamentu Syriusza, stał się Harry.
Peron nr 9¾ – magiczny peron w Londynie, na stacji kolejowej King's Cross. Przejście na niego znajdowało się pomiędzy 9 a 10 peronem i aby się na niego dostać, należało przejść przez barierkę oddzielającą perony[2]. Peron był niedostępny dla mugoli, odjeżdżał z niego między innymi Ekspres Hogwart, wiozący uczniów do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.
W 1992 roku skrzat domowy Zgredek chciał uchronić Pottera przed złem czyhającym na niego w szkole. Wobec tego, używając czarów, zablokował przejście, co uniemożliwiło Harry'emu i Ronowi dostanie się na peron.
Klinika Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga – szpital dla czarodziejów z dolegliwościami wymagającymi leczenia magią. Lekarzy ze szpitala św. Munga nazywano uzdrowicielami. Klinikę utworzył w XVII w. czarodziej – uzdrowiciel, święty Mungo Bonham.
Szpital był ukryty przed mugolami w domu handlowym Purge & Dowse Ltd w Londynie. Na jego wystawie były stare manekiny, a wszystkie drzwi opatrzone są napisami: Zamknięte z powodu remontu. Aby dostać się do szpitala należało odnaleźć okno wystawowe z tylko jednym manekinem kobiety, ubranym w zielony nylonowy fartuch i przejść przez szybę, gdy kiwnie on głową. Szpital nie został umieszczony, tak jak Ministerstwo Magii, pod ziemią z powodów zdrowotnych.
Oddziały:
Ulica Śmiertelnego Nokturnu – ulica w Londynie, krzyżująca się w Ulicą Pokątną. Mugole nie mieli do niej dostępu. Znajdowały się tam sklepy, w których sprzedawano artykuły związane z czarną magią.
Borgin i Burkes – sklep znajdujący się przy ulicy Śmiertelnego Nokturnu 13B. Był odwiedzany w głównej mierze przez osoby parające się czarną magią. Nazwa sklepu wywodziła się od jego założycieli. Okryci ponurą sławą pan Borgin i Caractacus Burke byli kolekcjonerami i handlarzami przedmiotów, kryjących w sobie niebezpieczne właściwości. Po śmierci drugiego z nich, sklep prowadził Borgin. W oryginale założycielami sklepu byli panowie Burgin i Burke, ale wobec pewnych komplikacji wokół tłumaczenia i specyfiki języka polskiego, tłumacz – Andrzej Polkowski – zdecydował się na dodanie literki s do nazwy drugiego z założycieli.
Sklep był duży i brudny, z dużym kominkiem. Mroczny wystrój sklepu współgrał z towarami, które można tam było kupić. W ofercie były jak amulety czy eliksiry. Wszystkie posiadają czarnomagiczną moc, a wiele z nich ma na koncie ofiary w ludziach. Jego stałymi bywalcami byli Malfoyowie.
Na początku działalności, Borgin i Burkes zatrudniali absolwenta Hogwartu, Toma Marvolo Riddle'a. Odpowiedzialny był za wyszukiwane nowych przedmiotów, zdatnych do sprzedaży. Tom chciał mieć dostęp do tych przedmiotów, ponieważ już wówczas myślał o stworzeniu horkruksów.
Ottery Saint Catchpole – niewielka miejscowość w hrabstwie Devon nad rzeką Otter. W pobliżu wsi mieszkały rodziny Weasleyów, Lovegoodów, Fawcettów i Diggorych. Mugole nie zdawali sobie sprawy, że pobliżu mieszkają czarodzieje, gdyż ich domy znajdowały się za wzgórzami.
Dom Lovegoodów – dom należący do rodziny Lovegood, w którym mieszkali Luna oraz jej ojciec Ksenofilius Lovegood. Znajdował się na wzgórzu niedaleko domu Weasleyów, Nory. Dom pełnił funkcję pracowni dla Ksenofiliusa, który drukował tam egzemplarze wydawanej przez niego gazety Żongler. Mieszkała kiedyś tam również matka Luny Lovegood, jednak gdy Luna miała 9 lat (1989 rok), zmarła w wyniku nieudanego eksperymentu.
Nora – dom należący do rodziny Weasleyów. Później dom pełnił funkcję drugiej siedziby Zakonu Feniksa.
Spinner's End – mugolska ulica, przy której znajduje się dom Severusa Snape'a. Jest ona opisana jako jedna z kilku ulic, przy których domy zostały wykonane z identycznej cegły. Ulica znajduje się nieopodal brudnej rzeki, której brzegi są pokryte śmieciami, i młyna z wysokim kominem.
Frontowe drzwi domu Snape'a prowadzą do bardzo mrocznego salonu, którego ściany są pokryte książkami. Znajdują się tam również zużyte meble, a z sufitu zwisa żyrandol pełen świec. Za ukrytymi drzwiami mieszczą się kręte schody.
W 7. tomie dowiadujemy się, że Snape mieszkał na Spinner's End jako mały chłopiec, a także, że Lily i Petunia Evans żyły wraz ze Snape'em w tym samym mieście.
Instytut Durmstrang – szkoła magii dla czarodziejów. Była to jedna z trzech największych europejskich Szkół Magii. Dyrektorem instytutu był Igor Karkarow. Uczniowie nosili krwisto-czerwone szaty i często używane grube futra.
W książce pojawia się również wypowiedź Wiktora Kruma (Harry Potter i Czara Ognia, s. 436), gdzie mówi o swojej szkole, jako o zamku od Hogwartu mniejszym, czteropiętrowym. Twierdzi jednak, że mają większe tereny zielone (wspomniane są góry i jeziora). Nie mogą z nich jednak często korzystać ze względu na to, że podczas roku szkolnego większość dni jest krótka. Twierdzenie jakoby Durmstrang był w Bułgarii, jest prawie na pewno błędne. Nie znamy dokładnej jego lokalizacji. Futra oraz nazwisko dyrektora wskazuje na Syberię. Można przychylać się również ku Norwegii. Jednak z całą pewnością pochodzenie Wiktora Kruma nie warunkuje położenia zamku.
Na Turniej Trójmagiczny w 1994 roku uczniowie Durmstrangu przybyli do Hogwartu na pokładzie magicznego żaglowca, a ich reprezentantem w turnieju był Wiktor Krum.
Nurmengard – twierdza, w której Gellert Grindelwald więził ludzi, którzy stanęli mu na drodze do władzy nad mugolami.
Ostatnim więźniem Nurmengardu był sam Gellert Grindelwald osadzony tam przez Albusa Dumbledore'a po pojedynku, którego zwycięzcą został dyrektor Hogwartu. Od 1997 r. twierdza stoi pusta. Lord Voldemort zamordował w tym miejscu Gellerta podczas poszukiwań jednego z Insygniów Śmierci, Czarnej Różdżki.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||