| bekerel (Bq) | |
| Układ | SI |
| Wymiar | ![\left[ \mathrm{\frac{1}{s}} \right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/f/f/4/ff442f92edf4a95813acd86f2e2df9b8.png) |
| Jednostka | aktywności promieniotwórczej |
| Typowe symbole wielkości | A |
| w jednostkach SI |  |
| Źródło nazwy | Henri Becquerel |
Bekerel, Bq to jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).
Próbka ma aktywność 1 Bq, gdy zachodzi w niej jeden rozpad promieniotwórczy na sekundę. Na przykład, jeśli dane ciało generuje 1000 cząstek alfa na sekundę poprzez rozpad alfa (i jednemu rozpadowi odpowiada emisja jednej cząstki alfa), to aktywność tego ciała jest równa 1000 Bq, czyli 1 kBq.
Miano bekerela to s-1.
Starą jednostką aktywności promieniotwórczej jest kiur (Ci), odpowiadający aktywności 1 g radu-226. Jest to jednostka znacznie większa od Bq:
Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Henriego Becquerela, który wraz z Piotrem Curie i Marią Skłodowską-Curie otrzymał w 1903 roku Nagrodę Nobla za odkrycie i badanie promieniotwórczości.
Bekerel jest bardzo małą jednostką, dlatego w praktyce często używane są jej wielokrotności: kBq, MBq, GBq oraz TBq. Na przykład, aktywność naturalnego izotopu potasu 40K w ciele ludzkim wynosi średnio około 4 kBq, a więc 4 000 rozpadów na sekundę[1]. Bomba atomowa użyta w Hiroszimie (14 kt) wydzieliła substancje promieniotwórcze o aktywności około 8·1024 Bq.[2]
