| Belfast | |||
| |||
| Dewiza: Pro Tanto Quid Retribuamus | |||
| Państwo |  Wielka Brytania | ||
| Prowincja |  Irlandia Północna | ||
| Hrabstwo | Antrim / Down | ||
| Dystrykt | Belfast | ||
| Burmistrz | Naomi Long | ||
| Powierzchnia | 115 km² | ||
| Wysokość | 3 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja | ok. 300 000 2 608 os./km² 641 638 | ||
| Nr kierunkowy | +4428, 028 a następnie 90, 91, 92, 93, 94 lub 97 | ||
| Kod pocztowy | od BT1 do BT17, czesc BT29, BT58 | ||
| Miasta partnerskie |  Hefei Nashville Bonn | ||
Położenie na mapie Irlandii Północnej   Belfast | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii  Belfast | |||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Belfast (angielska wymowa: [bɛlˈfɑːst]; irl. Béal Feirste) – stolica, a zarazem największe miasto Irlandii Północnej. Greater Belfast jest podzielony pomiędzy dwa hrabstwa – Antrim i Down, lecz sam Belfast przynależy w całości do Antrim.
Spis treści |
Miasto jest położone u ujścia rzeki Lagan do zatoki Belfast Lough. Osadnictwo rozwijało się wokół normandzkiego zamku, zbudowanego w roku 1177. W średniowieczu był małą osadą pozostającą w cieniu sąsiedniego Carrickfergus. Miasto zaczęło rozwijać się dopiero w XVII w. jako centrum handlowe. W ramach planu kolonizacyjnego sir Arthura Chichestera rozpoczął się napływ osadników z Anglii i Szkocji. W 1685 w Belfaście pojawili się francuscy hugenoci, którzy, rozwijając na tym terenie przemysł włókienniczy (gł. lniany), doprowadzili do prawdziwego rozkwitu miasta. Pożar, który wybuchł w 1708, prawie doszczętnie strawił Belfast. W kolejnych latach XVIII w. następował rozwój handlu wyrobami tkackimi i przemysłu okrętowego (1791 pierwsza stocznia) oraz znaczny przyrost liczby ludności. Pod koniec stulecia miasto stało się centrum irlandzkiego ruchu niepodległościowego jednoczącego katolików i protestantów, miejscem walk podczas powstania w 1798. Dalsze uprzemysławianie, głównie rozwój stoczni, było motorem rozwoju. Pomiędzy 1831 a 1901 liczba mieszkańców wzrosła z 30 tys. do 350 tys.
W 1922 uznany za stolicę Irlandii Północnej, która weszła w skład Zjednoczonego Królestwa. W czasie II wojny światowej miasto zostało zbombardowane przez niemieckie lotnictwo (1941). Od lat 60. XX w. teren konfliktów pomiędzy probrytyjskimi unionistami a zwolennikami zjednoczenia Irlandii, których eskalacja miała miejsce w okresie tzw. The Troubles, tj. w latach 1968–1998. W 1997 po raz pierwszy w historii unioniści utracili kontrolę nad radą miejską.
Od końca XX w. wdrażany jest program rewitalizacji miasta, mający na celu poprawę warunków życia ludności.
Rozwinięty przemysł stoczniowy, lotniczy, elektroniczny, spożywczy, nawozów sztucznych. Ważny port morski, połączenia promowe i lotnicze (w pobliżu dwa lotniska: Port lotniczy Belfast-International i Port lotniczy Belfast-City George Best). Centrum kulturalne i naukowe Irlandii Północnej.
Ostatnimi laty rozwój turystyki – ponad 5 mln odwiedzających, w tym ok. 1 mln spoza Irlandii Północnej (2003).
Stacje i przystanki kolejowe: Central Station, Belfast City Hospital, Belfast Great Victoria Street.
Miejscem wartym zobaczenia jest Sir Thomas and lady Dixon Park, gdzie co roku odbywa się międzynarodowa wystawa róż i gdzie można podziwiać ok. 100 000 odmian tych kwiatów. W Belfaście znajduje się dok, gdzie zbudowano słynnego Titanica oraz jego siostrzane okręty Britannic i Olympic.
