| Święty | |
| Bernardyn Realino | |
| Bernardino Realino | |
| prezbiter | |
| Data urodzenia | 1 grudnia 1530 Carpi, Włochy |
| Data śmierci | 2 lipca 1616 Lecce, Włochy |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 1895 przez Leona XIII |
| Data kanonizacji | 1947 przez Piusa XII |
| Wspomnienie | 2 lipca |
| Patron | Lecce, Carpi |
| Szczególne miejsca kultu | Lecce |
Bernardyn Realino, Bernardino Realino (it.) (ur. 1 grudnia 1530 r. w Carpi we Włoszech – zm. 2 lipca 1616 r. w Lecce we Włoszech) – włoski jezuita, święty Kościoła katolickiego.
Bernardyn Realino urodził się w Carpi. Ukończył studia prawnicze w Bolonii. Pełnił urząd podesty w Felizzano oraz Monferrato. [1] Po doświadczeniu widzenia Matki Bożej z Dzieciątkiem porzucł karierę polityczną i wstąpił do zakonu jezuitów w 1564 r. [2] W 1567 r. [1] przyjął święcenia kapłańskie. Po 7 latach w Lecce założył kolegium, którym zajmował się do końca życia.
Został beatyfikowany w 1895 przez Leona XIII[2], kanonizowany przez Piusa XII w 1947 r[1].
Jest patronem Lecce oraz Carpi[1].
Dzień wspomnienia: 2 lipca[1].
Jego relikwie są przechowywane w Lecce w kościele jezuitów. [2]
Źródła internetowe:
