Białkomocz

Białkomocz (łac. proteinuria) – występowanie białka w moczu.

• białkomocz fizjologiczny – dobowa utrata białka <250 mg (występuje m.in. w stanach dużego wysiłku fizycznego)
• białkomocz patologiczny – dobowa utrata białka z moczem wynosi >500 mg (niektóre podręczniki podają >300 mg)

Gdy ilość wydalanego białka w moczu przekracza 3,5 g/24 godz.^[1] lub 50 mg/kg/24 godz.^[2] należy podejrzewać zespół nerczycowy.

Najczęściej białkomocz występuje w poważnych chorobach nerek – zapaleniach kłębuszków nerkowych.

Białkomocz możemy podzielić ze względu na ilość wydalonego białka, bądź ze względu na pochodzenie. Ze względu na ilość wydalonego białka rozróżniamy:

• białkomocz znikomy – <500 mg na dobę
• białkomocz mierny – od 500 do 3500 mg na dobę
• białkomocz znaczny – >3500 mg na dobę

Wyróżnia się białkomocz pochodzenia:

• przednerkowego – z przeładowania, przelewowy – spowodowany dostarczaniem nadmiernej ilości białek, które niezresorbowane dostają się do moczu (np. mioglobina z rozpadających się komórek mięśniowych na skutek urazu, niedokrwienia, rabdomiolizy, hemoglobina w hemolizie, białko Bence-Jonesa w gammapatii monoklonalnej)
• kłębuszkowego – na skutek uszkodzenia kłębuszków nerkowych – zapalny, metaboliczny
• cewkowego – na skutek uszkodzenia cewek nerkowych – resorpcyjny, wydzielniczy
• mieszanego kłębuszkowo-cewkowego
• czynnościowy – ortostatyczny (po przebywaniu dłuższy czas w pozycji pionowej), powysiłkowy
• zanerkowego – sekrecyjny – powstały z białek wydzielanych w cewkach – białko Tamma-Horsfalla

[edytuj] Przyczyny

Białkomocz może występować w następujących stanach^[3]:

• zespoły nefrotyczne
• przedrzucawka
• rzucawka
• toksyczne uszkodzenia nerek
• choroby układowe (np. toczeń rumieniowaty układowy)
• odwodnienie
• choroby kłębuszków nerkowych, takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek
• forsowny wysiłek
• stres
• łagodny ortostatyczny (posturalny) białkomocz
• nefropatia IgA
• nefropatia IgM
• zakrzepica żyły nerkowej
• sarkoidoza
• zespół Alporta
• cukrzyca
• związki chemiczne (np. NLPZ, nikotyna, penicylamina, sole złota, inhibitory ACE, antybiotyki, opiaty, zwłaszcza heroina^[4])
• choroba Fabry'ego
• zakażenia (np. HIV, kiła, zapalenia wątroby)
• aminoacyduria
• zespół Fanconiego
• anemia sierpowata
• hemoglobinuria
• szpiczak mnogi
• mioglobinuria
• zespół paznokieć-rzepka
• rodzinna gorączka śródziemnomorska
• zespół HELLP

[edytuj] Zobacz też

• bezmocz, skąpomocz, wielomocz

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.