| Bobroszczur | |
| Hydromys chrysogaster[1] | |
| É.Geoffroy Saint-Hilaire, 1804 | |
 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Nadrodzina | Muroidea |
| Rodzina | myszowate |
| Podrodzina | myszy właściwe |
| Rodzaj | bobroszczury |
| Gatunek | bobroszczur |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 | |
| Zasięg występowania | |
 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Bobroszczur[3] (Hydromys chrysogaster) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych.
.jpg)
Oprócz Australii występuje na Tasmanii i na Nowej Gwinei[4][2]. Zamieszkuje w norach nad brzegami rzek i jezior. Żywi się wodnymi owadami, rybami, skorupiakami, małżami, ślimakami, żabami, jajkami ptaków i wodnymi ptakami. Bobroszczur ma 231-370 mm długości. Zwierzę waży 340-1275 g. Natomiast długość ogona wynosi około 242-345 mm. Bobroszczur ma spłaszczoną głowę, małe uszy i oczy. Między palcami ma błonę pływną. Posiada gęste futro. Umaszczenie futra jest brunatne z wierzchu, natomiast brzuch jest jaśniejszy. Potomstwo bobroszczura rodzi się nagie i ślepe. Po upływie 4-8 miesięcy młode są już w pełni dojrzałe.
