Boccia sportowa dyscyplina paraolimpijska wywodząca od włoskiej gry w bule - bocce.
Pierwszy raz rozgrywki boccia miały miejsce na na Światowych Igrzyskach Niepełnosprawnych w Nowym Jorku w roku 1984. Stałą dyscypliną paraolimpijską stały się od czasu Olimpiady w w Barcelonie w 1992 roku. Obok goalball i dyscyplin na uprawianych na wózkach jest dyscypliną paraolimpijską nie mającą swojego odpowiednika w programie olimpijskim.
Pod wieloma względami gra jest podobna do pierwowzoru. Od bocce odróżniają ją jednak charakterystyczne zapisy regulaminowe:
• Wprowadzenie bili na boisko odbywać się może w dowolny sposób: rzucenie, kopnięcie, sprzęt wspomagający np. rynny, pochylnie
• Pozycja ciała zawodnika nie jest określona: można stać lub siedzieć (wózek, krzesło)
• Wprowadzanie bili na boisko może się odbywać z udziałem asystenta instruowanego przez gracza (np. o głębokim porażeniu mózgowym, bez kończyn)
• Istnieje limit czasu przyznawany każdej stronie na rozegranie każdej rundy
Ze względu na charakterystyczną dla większości gier "bulowych" prostotę zasad, relatywnie do innych sportów tani sprzęt i niewielkie wymagania w zakresie miejsca do gry, boccia zachwalana jest również jako gra integracyjna.
